สิ่งที่น่าเสียใจคือการใช้ชีวิตอยู่บนความเสียดาย

เมื่อเติบโตมาถึงวัยหนึ่ง
คนหนึ่งคนต้องพบเจอและผ่านเรื่องราวต่างๆ มาไม่มากก็น้อย
บางเรื่อง นำพาความสุขสมหวังมาให้กับเรา
แต่บางเรื่อง ก็นำพาความเสียใจมาให้เรา

แต่ถึงอย่างนั้น
สิ่งที่น่าเสียใจมากที่สุด
ไม่ใช่การพบเจอกับความผิดหวังในชีวิต
แต่คือการกลัวความผิดหวัง กลัวความเสียใจ
จนไม่กล้าที่จะลงมืออะไร

ทำให้ชีวิตเต็มไปด้วยความเสียดาย
ในสิ่งที่เราไม่ได้ทำ

บางทีนะ, บางที
เราต้องบอกกับตัวของเราเองว่า
ความเสียใจมันอยู่กับชีวิตเราไม่นานหรอก
เหมือนการฉีดยา
ที่แม้จะเจ็บปวดในช่วงเวลานั้น
แต่พอผ่านมาได้
ความเจ็บปวดจะค่อยๆ บรรเทาเบาบางลง

ในทางตรงกันข้าม
ความรู้สึกเสียดาย
แม้อาจไม่เจ็บปวดเลย
แต่มันจะค้างคาอยู่ในหัวใจของเราตลอดไป

บางครั้ง
เราก็ปล่อยให้ตัวเราเองตกอยู่ในความกลัวมากเกินไป
ใช้ชีวิตอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยมานานจนเกินไป

ทำให้เราไม่กล้าที่จะเดินไปในเส้นทางใหม่ๆ
เพื่อพบเจอเรื่องราวใหม่ๆ

มีชีวิตเต็มไปด้วยเรื่องที่อยากทำ
แต่ไม่เคยได้ทำ
แล้วใช้ชีวิตหลังจากนั้นกับคำว่า “ถ้า”
ถ้าอย่างนั้น…
ถ้าอย่างนี้…
แต่จะเป็นแบบไหนไม่รู้
เพราะไม่ได้ลงมือทำจริงๆ

หากมีความฝันอยากทำอะไร
หากหัวใจปราถนาในสิ่งใด
อย่าเอาแต่หวาดกลัว
จนไม่กล้าที่จะเริ่มต้น

เพราะชีวิตที่พบเจอกับความเสียใจบ้าง
ดีกว่าชีวิตที่ต้องพบกับความเสียดายไปตลอดชีวิต

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s