ความเศร้าคือสิ่งที่เท่าเทียม

โดยธรรมชาติของมนุษย์
เราเป็นนักเปรียบเทียบ
อย่างยิ่งการเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น
ซึ่งการเปรียบเทียบนั้น ในหลายครั้งไม่ว่าในแง่มุมไหน
กลับส่งพลังทางลบ มากกว่าพลังงานทางบวก

บางคน
ชอบเปรียบเทียบชีวิตตัวเองกับชีวิตคนอื่น
แล้วรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจว่า
ทำไมชีวิตของเราไม่ดีเหมือนเขา
ทำไมเราต้องเจอแต่อะไรแย่ๆ
ทั้งที่การเปรียบเทียบนั้นไม่ช่วยอะไร
เราก็ยังชอบที่จะเปรียบเทียบในสิ่งที่ทำให้หัวใจของเรารู้สึกบั่นทอน

และสิ่งที่คนเราชอบเปรียบเทียบมากที่สุด
คือ การเปรียบเทียบความสุขของตัวเองกับคนอื่น
ทำไมเขาถึงดูมีความสุข และทำไมเราถึงไม่มีความสุขเลย

ความรู้สึกของเรา คือ เราไม่มีความสุข
และปราถนาที่อยากจะมีความสุขอย่างเช่นคนอื่นเขา

ซึ่งนั่น คือ สิ่งที่คนเราคิดเอาเอง ตัดสินเอาเองจากมุมมองของเรา

เราไม่รู้หรอกว่า ภายใต้รอยยิ้ม ภายใต้สิ่งที่ดูเหมือนว่าจะดี
ลึกๆ ภายใน ใครต้องพบ ต้องเจอ ต้องผ่านอะไรมาบ้าง

เป็นปกติที่เรามักตัดสินจากสิ่งที่ตาเห็น
จนลืมไปว่า ยังมีสิ่งที่ไม่อาจมองเห็นได้ด้วยดวงตา

และมักเป็นสิ่งที่มีค่า มีความหมายจริงๆ

หากเราลองรับฟังผู้อื่น
ไม่ใช่เอาข้อมูลเพียงจากการคิดไปเองของเรา
เราจะพบว่า คนทุกคนมีความทุกข์ คนทุกคนมีความเศร้า
แน่นอนว่า คนเราแต่ละคนมีความสุขในชีวิตไม่เท่ากันหรอกด้วยปัจจัยต่างๆ
แต่ความทุกข์ ความเศร้า เป็นสิ่งที่ทุกคนมีเหมือนกัน

แม้จะเศร้าในเรื่องราวที่ต่างกัน
แต่เมื่อเป็นความเศร้า
เชื่อเถอะว่า มันเป็นความรู้สึกที่ปวดร้าวไม่ต่างกัน

และคงจะดีกว่า ถ้าเราเอาเวลาในการไปเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น
มาใช้ในการพิจารณาใจของตัวเอง
ว่าเราจะผ่านความเศร้าของเราไปได้อย่างไร

นั่นอาจจะเป็นอะไรที่สำคัญกับเราจริงๆ

Published by kidmakk

คิดมาก คือ นามปากกาของนักเขียน ณ โลกออนไลน์ ที่มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่า 1.8 ล้านคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่า 8 แสนคน เป็นคนที่รักการอ่านตั้งแต่เด็ก และการอ่านกับความเหงาทำให้เขามาพบเจอกับสิ่งที่เรียกว่า การเขียน และนับตั้งแต่วันแรกที่ได้เขียน ก็พบว่าตัวเองได้ตกหลุมรักการเขียนเข้าให้แล้ว และตั้งใจที่จะเขียนหนังสือไปตลอดชีวิต เริ่มต้นการเขียนด้วยความตั้งใจที่จะให้การเขียนนั้นเยียวยาความรู้สึกของตัวเอง แต่เมื่อได้พบว่า การเขียนของเขาได้ส่งผลบวกถึงคนอื่นด้วย ก็เลยตั้งใจที่จะส่งพลังบวกและข้อคิดดีๆ ไปให้คนอ่านในทุกๆ ผลงานเขียน เพราะ “คิดมาก” รักคนอ่านของเขามาก ❤️ ผลงาน เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเหมือนทุกวันที่ผ่านมา (2562) โลกนี้สอนให้รู้ว่า (2562) วันนี้จะเป็นวันที่ดี (2562) กฎข้อนึงของความสัมพันธ์ (2561) ชีวิตก็มันก็แบบนี้แหละ (ร่วมกับผู้อื่น) (2561) คิดมากไปหรือเปล่า (2561) จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว (2560) โตขึ้นจึงรู้ว่า (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ (2559) ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้ (2559) ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม (2559) ให้หัวใจได้หายใจ (2558) ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก (2558) ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: