อย่ากลัวในสิ่งที่ไม่รู้

ความกลัวเป็นของสากล
คนเราทุกคนมีความกลัวด้วยกันทั้งนั้น
กลัวเสียใจ
กลัวผิดหวัง
กลัวความรักไม่เป็นอย่างที่ฝัน

เคยมีคนบอกว่า
ความกลัวคือผีของโลกความเป็นจริง
และมันจะหลอกหลอนเราจนกว่าจะสิ้นลมหายใจ

บางคนบอกอีกว่า
ไม่มีอะไรในโลกใบนี้อีกแล้ว
ที่จะน่ากลัวเท่ากับความกลัว

สำหรับหลายๆ คน
ความกลัวคือสิ่งที่เราไม่อยากเจอ
แต่ในขณะเดียวกัน
เราทุกคนต่างก็มีความกลัวเป็นของตัวเอง

เราอาจกลัวในสิ่งที่แตกต่างกัน
แต่เราต่างมีความกลัวเหมือนกัน

เราไม่สามารถที่จะหยุดตัวเองไม่ให้กลัวอะไรเลยได้
เพราะความกลัวเป็นธรรมชาติของมนุษย์อย่างหนึ่ง
แต่สิ่งที่ดีที่สุด ที่เราจะทำได้เกี่ยวกับความกลัว
คือ การพยายามควบคุมความกลัวนั้น

และเราควบคุมความกลัวได้ด้วยการพยายามจำกัดพื้นที่ของความกลัวนั้นให้แคบลง

เรื่องบางเรื่องที่เรากลัวเพราะว่า เราเคยเจอหรือผ่านสิ่งที่เลวร้ายกับเรื่องราวเหล่านั้นมา
อาจเป็นเรื่องที่เราพอเข้าใจได้ว่า ทำไมเราถึงกลัว
และเข้าใจได้ว่า ความกลัวนั้นเป็นความกลัวชนิดที่ควบคุมได้ยาก

แต่มีความกลัวแบบหนึ่ง
ซึ่งเป็นความกลัวที่คนเราเป็นกันเยอะ
ทั้งที่ความกลัวในเรื่องนั้นอาจไม่ได้น่ากลัวมากอย่างที่เราคิด

นั่นคือการกลัวในสิ่งที่เราไม่รู้

เรามักกลัวในสิ่งที่เราไม่รู้
โดยเฉพาะสิ่งที่เราไม่รู้จัก
หรือสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

ความกลัวในสิ่งที่ไม่รู้
มักเกิดขึ้นจากการจินตนาการของเรา
ที่เราคิดจินตนาการไปเองว่าจะมีสิ่งที่ไม่ดีเกิดขึ้น
ทั้งที่ในความเป็นจริง อาจไม่มีอะไรที่แย่แบบนั้นเลย

ไม่เป็นไรหรอกที่เราจะกลัวบ้าง
ความกลัวที่พอดีก็ช่วยให้เราไม่ประมาทกับอะไรก็ตาม
แต่เราต้องบอกตัวเองด้วยว่า
บ่อยครั้งความกลัวนั้นเกิดจากจินตนาการ
และเราจะไม่ยอมปล่อยให้จินตนาการเหล่านั้น
หยุดไม่ให้เราก้าวเดิน

Published by kidmakk

คิดมาก คือ นามปากกาของนักเขียน ณ โลกออนไลน์ ที่มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่า 1.8 ล้านคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่า 8 แสนคน เป็นคนที่รักการอ่านตั้งแต่เด็ก และการอ่านกับความเหงาทำให้เขามาพบเจอกับสิ่งที่เรียกว่า การเขียน และนับตั้งแต่วันแรกที่ได้เขียน ก็พบว่าตัวเองได้ตกหลุมรักการเขียนเข้าให้แล้ว และตั้งใจที่จะเขียนหนังสือไปตลอดชีวิต เริ่มต้นการเขียนด้วยความตั้งใจที่จะให้การเขียนนั้นเยียวยาความรู้สึกของตัวเอง แต่เมื่อได้พบว่า การเขียนของเขาได้ส่งผลบวกถึงคนอื่นด้วย ก็เลยตั้งใจที่จะส่งพลังบวกและข้อคิดดีๆ ไปให้คนอ่านในทุกๆ ผลงานเขียน เพราะ “คิดมาก” รักคนอ่านของเขามาก ❤️ ผลงาน เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเหมือนทุกวันที่ผ่านมา (2562) โลกนี้สอนให้รู้ว่า (2562) วันนี้จะเป็นวันที่ดี (2562) กฎข้อนึงของความสัมพันธ์ (2561) ชีวิตก็มันก็แบบนี้แหละ (ร่วมกับผู้อื่น) (2561) คิดมากไปหรือเปล่า (2561) จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว (2560) โตขึ้นจึงรู้ว่า (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ (2559) ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้ (2559) ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม (2559) ให้หัวใจได้หายใจ (2558) ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก (2558) ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: