ความแตกต่างระหว่างการรักตัวเองและการหลงตัวเอง

ผมเป็นคนหนึ่งที่พูดมาตลอดเวลาว่า คนเราควรรักตัวเอง
การรักตัวเองเป็นสิ่งที่สำคัญ
เราควรที่จะรักตัวเองให้เป็นก่อนที่เราจะรักใครเสียด้วยซ้ำ
เพราะเมื่อไหร่ที่เรารักตัวเอง เราจะรู้สึกว่าตัวของเรามีคุณค่า
และเมื่อเรารู้สึกว่าตัวของเรามีคุณค่า
เราก็จะถ่ายทอดความรักของเราให้กับคนอื่นได้อย่างเต็มที่

การรักตัวเองจึงเป็นเรื่องสำคัญ
สำคัญกับทั้งคนที่โสด
และสำคัญกับคนที่มีความรักอยู่

ปัญหาคือ
พอเราพูดถึงเรื่องการรักตัวเองแล้ว
กลับจะมีบางคนบอกว่า
การรักตัวเองบางครั้งก็ดูเป็นเรื่องของความเห็นแก่ตัว
หรือเป็นการเอาตัวเราเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล

ผมจะบอกว่า
คนที่คิดแบบนั้น คุณกำลังเข้าใจผิด
สิ่งที่คุณเรียกว่า การรักตัวเองในนิยามนั้น
แท้จริงแล้วไม่ใช่การรักตัวเอง
หากเป็นได้แค่การหลงตัวเอง

การรักตัวเองและการหลงตัวเองแตกต่างกันอย่างไร
การรักตัวเองไม่ใช่การมองว่าตัวเราเองดีกว่าคนอื่น
แต่คือการมองว่า เราเองก็ไม่ต่างกันจากคนอื่นๆ ไม่ได้ดีกว่า แต่ก็ไม่ได้ด้อยกว่า
เป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ที่มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
มีชำรุด บกพร่อง และก็มีที่น่าภาคภูมิใจ

การรักตัวเองไม่ใช่การมองว่าความรักของเราคือศูนย์กลางของจักรวาล
แต่มองว่า ความรักควรเริ่มต้นจากตัวเรา
แล้วค่อยๆ เพิ่มขึ้น ขยายความรักนั้นไปให้กับคนอื่นๆ

ส่วนความหลงตัวเองนั้น เป็นสิ่งตรงกันข้ามกับที่กล่าวมาทั้งหมด

ที่สำคัญ
คนหลงตัวเอง สุดท้ายแล้วเขาจะรู้สึกเดียวดาย
และจมลงอยู่ในความทุกข์
แต่คนที่รักตัวเอง
เขาจะมีความสุข ที่ได้มอบความรักให้คนอื่นๆ
เป็นความรักที่เต็มล้นอยู่ในหัวใจของเขา

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: