อย่าอายที่จะร้องไห้ออกมา ในวันที่การจากลาเป็นเรื่องจริง

ถ้าเป็นไปได้ เราคงไม่อยากร้องไห้ให้ใครเห็น
ไม่สิ, ถ้าเลือกได้ เราคงไม่อยากร้องไห้ออกมาเลย
จริงอยู่ ในบางเวลา น้ำตาก็ออกมาจากความรู้สึกตื้นตันในหัวใจ
แต่ส่วนใหญ่แล้ว น้ำตาจะออกมาจากความรู้สึกเสียใจ
และคงไม่มีใครที่อยากจะเสียใจ

ถึงอย่างนั้น ดีใจ เสียใจ
ก็เป็นธรรมชาติของชีวิตอย่างหนึ่ง
เป็นธรรมชาติของชีวิตพอๆ กับการพบเจอและการจากลา
เมื่อมันเป็นธรรมชาติของชีวิต
นั่นแปลว่า ไม่มีใครจะเลี่ยงได้
ไม่สักคน…

เราทุกคนต้องพบเจอและผ่านความเสียใจ
เราทุกคนต้องพบเจอและผ่านการจากลา
และบ่อยครั้ง การจากลานั่นแหละเป็นที่มาของความเสียใจ
ที่ถ้าเราเลือกได้ เราคงไม่อยากให้มันเกิดขึ้น
แต่ในชีวิต บางอย่างเราก็เลือกไม่ได้

เมื่อเรารักใครสักคน
ไม่ว่าเราจะรักเขาในฐานะอะไร
แต่ด้วยเหตุปัจจัยบางอย่าง
ช้าหรือเร็ว คนเราต้องจากกันเสมอ
และความจริงข้อนั้น ทำร้ายหัวใจเราตลอดมา
จนบางครั้งน้ำตาก็ไหล

ใช่ ถ้าเลือกได้ เราคงไม่อยากร้องไห้
ไม่ว่ากับเรื่องอะไรทั้งนั้น
ถึงอย่างนั้น ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นและมีอยู่บนโลกใบนี้
ก็ล้วนเกิดขึ้นมาด้วยเหตุผลบางประการ

เราเชื่อว่า น้ำตาก็เช่นกัน

น้ำตาอาจเป็นคำพูดของคนที่ไม่อาจพูดระบายออกมาได้
เป็นการแสดงออกทางความรู้สึกของถ้อยคำเป็นล้านที่เราเก็บไว้ในใจ

และในวันที่เรารู้สึกไม่ไหว
ไม่มีอะไรต้องอาย
ระบายออกมา
ให้น้ำตาได้ทำหน้าที่ของมัน

เหมือนที่เราอนุญาตให้หัวใจได้ทำหน้าที่ของตัวเอง
ด้วยการรักใครบางคน

Published by kidmakk

คิดมาก คือ นามปากกาของนักเขียน ณ โลกออนไลน์ ที่มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่า 1.8 ล้านคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่า 8 แสนคน เป็นคนที่รักการอ่านตั้งแต่เด็ก และการอ่านกับความเหงาทำให้เขามาพบเจอกับสิ่งที่เรียกว่า การเขียน และนับตั้งแต่วันแรกที่ได้เขียน ก็พบว่าตัวเองได้ตกหลุมรักการเขียนเข้าให้แล้ว และตั้งใจที่จะเขียนหนังสือไปตลอดชีวิต เริ่มต้นการเขียนด้วยความตั้งใจที่จะให้การเขียนนั้นเยียวยาความรู้สึกของตัวเอง แต่เมื่อได้พบว่า การเขียนของเขาได้ส่งผลบวกถึงคนอื่นด้วย ก็เลยตั้งใจที่จะส่งพลังบวกและข้อคิดดีๆ ไปให้คนอ่านในทุกๆ ผลงานเขียน เพราะ “คิดมาก” รักคนอ่านของเขามาก ❤️ ผลงาน เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเหมือนทุกวันที่ผ่านมา (2562) โลกนี้สอนให้รู้ว่า (2562) วันนี้จะเป็นวันที่ดี (2562) กฎข้อนึงของความสัมพันธ์ (2561) ชีวิตก็มันก็แบบนี้แหละ (ร่วมกับผู้อื่น) (2561) คิดมากไปหรือเปล่า (2561) จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว (2560) โตขึ้นจึงรู้ว่า (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ (2559) ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้ (2559) ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม (2559) ให้หัวใจได้หายใจ (2558) ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก (2558) ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: