เมื่อไหร่ที่เรารู้สึกรัก เมื่อนั้นเราจะรู้สึกถึงการได้เป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่

ในขณะที่เมื่อพูดถึงเรื่องราวของความรัก
ใครหลายๆ คนมักพูดถึงเรื่องการปรับตัวเข้าหากัน
การหาจุดสมดุลตรงกลางระหว่างคนสองคน
การยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อความรัก
และใช่, เพื่อคนที่เรารัก

ซึ่งผมเองก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า
นั่นคือส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์
และเป็นสิ่งที่เราอาจต้องทำเพื่อประคองความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคนไว้

ถึงอย่างนั้น ผมก็แน่ใจว่า
เพียงการประคองความสัมพันธ์ไว้ด้วยการปรับตัวเข้าหากันก็ดี
หรือด้วยการเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครอีกคนหนึ่งก็ดี
แค่สิ่งนั้น ผมว่ายังไม่มากพอที่จะเรียกว่าความรัก

สำหรับผม
ความรักคือการที่คนสองคนได้เป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่
ได้ค้นพบตัวเองในมุมที่ไม่รู้จัก
ได้เป็นธรรมชาติของตัวเองอย่างที่สุด
ปราศจากการเสแสร้ง และไร้ซึ่งการฝืนพยายาม

เพราะความรัก คือ การรักในสิ่งที่กันและกันเป็น
ความรักจึงไม่อาจเรียกว่ารักได้อย่างเต็มปาก
เมื่อความรักนั้นทำให้ใครต้องกลายเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง

เนื่องจากความรัก ควรเป็นการตามหาตัวเองอีกครึ่งหนึ่งที่หายไปให้เจอ
ไม่ใช่การพบว่าตัวเราเองกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้าของตัวเอง

ความรัก จึงเป็นเรื่องของการที่คนสองคนได้รู้สึกเป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่เมื่ออยู่ด้วยกัน
ส่วนการประนีประนอมอย่างอื่นนั้น คือเครื่องมือในการประคองความสัมพันธ์ให้ไปได้ด้วยดี

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: