ไม่ว่าอย่างไรวันนี้ก็จะกลายเป็นวันเมื่อวาน

ทุกคนมีวันที่แย่ของชีวิต
วันที่ความเหนื่อยมันหนัก
วันที่รู้สึกว่า เราต้องรักตัวเองมากกว่าทุกวัน
วันที่ถ้าเป็นไปได้ เราก็อยากขอข้ามวันนั้นไปเลย
เพื่อที่จะเริ่มวันใหม่

เพราะชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย
และยิ่งเราโตมากขึ้นเท่าไหร่
เราจะยิ่งพบว่า ชีวิตยิ่งซับซ้อนมากขึ้นเท่านั้น
และความซับซ้อนของชีวิตนั่นแหละ
คือตัวบั่นทอนความสุขของคนเราได้มากที่สุด

เคยไหม
ที่จะมีวันบางวัน
ที่เราทำอะไรก็ตามเหมือนทุกอย่างไม่เป็นดั่งใจ
ทำอะไรก็ผิดพลาดไปหมด
และแม้เราพยายามที่จะแก้ไข
เราก็ยังพบว่า มันก็ยากที่เราจะรับมือไหวอยู่ดี
เพราะสิ่งที่จะบั่นทอนเราจริงๆ
มันไม่ได้บั่นทอนเราจากภายนอก
แต่บั่นทอนเข้าไปภายในจิตใจของเรา

ถึงอย่างนั้น
แม้ใครจะมองว่าโลกนี้โหดร้ายแค่ไหน
และชีวิตไม่ยุติธรรมอย่างไร
แต่ว่าเวลาอาจเป็นสิ่งที่ยุติธรรมที่สุดก็เป็นได้

เพราะไม่ว่าจะเป็นวันที่ดี
เพราะไม่ว่าจะเป็นวันที่แย่
เพราะไม่ว่าจะเป็นวันที่สุข
เพราะไม่ว่าจะเป็นวันที่ทุกข์
เพราะไม่ว่าจะเป็นวันที่หัวเราะ
เพราะไม่ว่าจะเป็นวันที่ร้องไห้

วันทุกวันมียี่สิบสี่ชั่วโมงเท่ากัน
และแม้ว่า อาจจะมีบางวันที่เรารู้สึกว่า
วันนั้นยาวนานกว่าทุกวัน
แต่ก็ไม่มีวันไหนยาวนานมากพอที่จะไม่ผ่านพ้นไป

ต่อให้เป็นวันที่ดีหรือวันที่แย่
พอผ่านเที่ยงคืนไป
ก็จะกลายเป็นวันใหม่

อยู่ที่เราจะแบกความเศร้าข้ามวันหรือเปล่า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: