แค่คนท่ีผ่านมาเจอกันในวันที่เราต่างเหงาใจ

ความสัมพันธ์อาจเป็นเรื่องที่ซับซ้อนมากที่สุดเรื่องหนึ่งบนโลกใบนี้
แต่บางครั้ง ความสัมพันธ์ก็เป็นเรื่องที่เรียบง่ายเกินกว่าที่เราจะคาดเดา
คนสองคน, ในวันที่เหงาใจ
เหมือนล่องลอยท่ามกลางผู้คนมากมาย
ชีวิตเหมือนกับว่าไร้จุดหมาย
แล้วพวกเขาก็เลือกที่จะหยุด
หยุดเพื่อสบตากัน
หยุดเพื่อจับมือกัน
หยุดเพื่อโอบกอดกัน
หยุดเพื่อรักกัน

ความรัก คำนี้ช่างดูยิ่งใหญ่
และครั้งหนึ่ง เราต่างรู้สึกว่า คำๆ นี้ได้แล่นเข้าผ่านหัวใจสองดวงพร้อมๆ กัน
เชื่อมโยงหัวใจสองดวงจนคล้ายเป็นใจเดียวกัน
จนเราแน่ใจว่า สิ่งนั้นคือความรัก

แต่ด้วยอะไรก็ตาม
อาจเพราะเราไม่เคยเหมือนกันจริงๆ
หรืออาจเพราะเราไม่เข้าใจกันเลย
หรืออาจเพราะเมื่อถึงจุดหนึ่ง ระหว่างเราไม่มีใครยอมใครอีกต่อไป

ความรักที่มีระหว่างเรา
เลยเริ่มจางหายไป
กลายเป็นความสับสนเข้ามาแทนที่
ความอุ่นใจเมื่ออยู่ด้วยกันหายไป
กลายเป็นความอึดอัด
สุดท้าย ก็มีคนหนึ่งคนเลือกที่จะหายไป
และอีกคนตัดสินใจที่จะไม่ตามหา

พอรู้ตัวอีกที
ระหว่างเราก็กลายเป็นคนอื่นอีกครั้ง
คนอื่นที่ความเหงาทำให้ผ่านมาเจอกัน
และจากกันไป

ถึงอย่างนั้น
ฉันก็ยังคงแน่ใจยิ่งกว่าแน่ใจ
ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างนั้น
เราเรียกมันได้ว่าคือความรัก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: