เรื่องบางเรื่องเราไม่ได้มีเวลาเศร้าได้นานนัก

เป็นความจริง ที่ความเศร้ามักจะเข้ามาอยู่ในชีวิตของเรา
แม้ว่า ในความรู้สึกลึกๆ เราจะอยากหลบหนีจากความรู้สึกเศร้านั้นมากมายแค่ไหน
เพราะถ้าหากเลือกได้ เราคงอยากที่จะมีรอยยิ้ม และพบเจอกับความสุข
มากกว่าที่ต้องเป็นคนจมอยู่กับความเศร้า
แต่ใช่แล้ว บางครั้งเราเลือกไม่ได้

ความผิดหวัง ความเสียใจ บ่อยครั้งก็ตามติดเรายิ่งกว่าเงาที่ตามตัว
สะกดรอยเราผ่านวันเดือนปี
ไม่ว่าเราจะพยายามหลีกหนีเท่าไหร่
ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะหนีไปได้พ้น

ความทุกข์ เลยกลายเป็นเรื่องที่เราต้องเจอเป็นประจำ
เหมือนเพื่อนสนิท ที่พร้อมจะร่วมหัวจมท้ายกับเราไปในทุกๆ เส้นทาง
แม้ว่าเราอาจไม่ได้ต้องการเลยก็ตามที

ชีวิตคนหนึ่งคน
เราจะเศร้ากับเรื่องอะไรกันบ้าง
แน่นอนว่า ต้องมีเรื่องของความรัก
เรื่องการเรียน เรื่องการงาน ก็เชื่อว่าหลายๆ คนเคยผิดหวังเพราะเรื่องเหล่านี้
อาจจะมีเรื่องของความฝัน เรื่องของความคาดหวัง ที่หลายๆ ครั้ง สิ่งที่เราตั้งใจก็ไม่เป็นแบบที่เราต้องการ

ถึงอย่างนั้น แม้ความเสียใจจะเป็นเรื่องธรรมดา
และการที่เราจะรู้สึกเศร้าก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติเลย
เมื่อความเศร้าเองก็เป็นอารมณ์ความรู้สึกแบบหนึ่ง
ที่เกิดขึ้นเพื่อรองรับความรู้สึกของคนเรา
เหมือนกับความสุข เหมือนกับรอยยิ้ม และเหมือนกับเสียงหัวเราะ

ที่สำคัญ, จึงไม่ใช่การปฏิเสธความรู้สึกเหล่านั้น
ไม่ปฏิเสธการที่เราจะเศร้าบ้าง
และอันที่จริง เราควรเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเศร้านั้นให้ได้ด้วยซ้ำ

แต่ว่า สิ่งที่สำคัญจริงๆ
คือ การที่เราไม่ปล่อยให้ตัวเองจมกับความเศร้านั้นนานเกินไปนัก

การที่เราจะเศร้าไม่ผิด
การที่เราจะเสียใจยิ่งไม่ผิด
หัวใจสำคัญ ของเรื่องราวทั้งหมดคือ
เราทุกคนมีเวลาในชีวิตไม่มากนัก

และเราเองก็ไม่รู้เลยว่า
วันเวลาของเราแต่ละคนจะหมดลงแค่ไหน

เมื่อเรารู้อย่างนั้น
อย่าใช้เวลากับความเศร้ามากเกินไปนัก
เมื่อเรารู้ตัวว่า เราเศร้ามานานพอแล้ว
จงบอกตัวเองให้พอกับความเศร้านั้นเสียที

บางที อาจได้เวลาที่เราจะต้องให้เวลากับความสุขบ้าง
เพราะเราใช้เวลากับความเศร้ามานานเกินไปแล้ว
เป็นความจริง ที่ความเศร้ามักจะเข้ามาอยู่ในชีวิตของเรา
แม้ว่า ในความรู้สึกลึกๆ เราจะอยากหลบหนีจากความรู้สึกเศร้านั้นมากมายแค่ไหน
เพราะถ้าหากเลือกได้ เราคงอยากที่จะมีรอยยิ้ม และพบเจอกับความสุข
มากกว่าที่ต้องเป็นคนจมอยู่กับความเศร้า
แต่ใช่แล้ว บางครั้งเราเลือกไม่ได้

ความผิดหวัง ความเสียใจ บ่อยครั้งก็ตามติดเรายิ่งกว่าเงาที่ตามตัว
สะกดรอยเราผ่านวันเดือนปี
ไม่ว่าเราจะพยายามหลีกหนีเท่าไหร่
ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะหนีไปได้พ้น

ความทุกข์ เลยกลายเป็นเรื่องที่เราต้องเจอเป็นประจำ
เหมือนเพื่อนสนิท ที่พร้อมจะร่วมหัวจมท้ายกับเราไปในทุกๆ เส้นทาง
แม้ว่าเราอาจไม่ได้ต้องการเลยก็ตามที

ชีวิตคนหนึ่งคน
เราจะเศร้ากับเรื่องอะไรกันบ้าง
แน่นอนว่า ต้องมีเรื่องของความรัก
เรื่องการเรียน เรื่องการงาน ก็เชื่อว่าหลายๆ คนเคยผิดหวังเพราะเรื่องเหล่านี้
อาจจะมีเรื่องของความฝัน เรื่องของความคาดหวัง ที่หลายๆ ครั้ง สิ่งที่เราตั้งใจก็ไม่เป็นแบบที่เราต้องการ

ถึงอย่างนั้น แม้ความเสียใจจะเป็นเรื่องธรรมดา
และการที่เราจะรู้สึกเศร้าก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติเลย
เมื่อความเศร้าเองก็เป็นอารมณ์ความรู้สึกแบบหนึ่ง
ที่เกิดขึ้นเพื่อรองรับความรู้สึกของคนเรา
เหมือนกับความสุข เหมือนกับรอยยิ้ม และเหมือนกับเสียงหัวเราะ

ที่สำคัญ, จึงไม่ใช่การปฏิเสธความรู้สึกเหล่านั้น
ไม่ปฏิเสธการที่เราจะเศร้าบ้าง
และอันที่จริง เราควรเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเศร้านั้นให้ได้ด้วยซ้ำ

แต่ว่า สิ่งที่สำคัญจริงๆ
คือ การที่เราไม่ปล่อยให้ตัวเองจมกับความเศร้านั้นนานเกินไปนัก

การที่เราจะเศร้าไม่ผิด
การที่เราจะเสียใจยิ่งไม่ผิด
หัวใจสำคัญ ของเรื่องราวทั้งหมดคือ
เราทุกคนมีเวลาในชีวิตไม่มากนัก

และเราเองก็ไม่รู้เลยว่า
วันเวลาของเราแต่ละคนจะหมดลงแค่ไหน

เมื่อเรารู้อย่างนั้น
อย่าใช้เวลากับความเศร้ามากเกินไปนัก
เมื่อเรารู้ตัวว่า เราเศร้ามานานพอแล้ว
จงบอกตัวเองให้พอกับความเศร้านั้นเสียที

บางที อาจได้เวลาที่เราจะต้องให้เวลากับความสุขบ้าง
เพราะเราใช้เวลากับความเศร้ามานานเกินไปแล้ว

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s