ความเศร้าคือบทเรียนที่เราต้องทำความเข้าใจ

ถ้าเลือกได้
เราทุกคนคงอยากสมหวังกับความรัก
ถ้าเลือกได้
เราคงอยากให้รักครั้งแรกกับรักครั้งสุดท้ายเป็นความรักครั้งเดียวกัน
ถ้าเลือกได้
เราคงอยากให้คนที่เรารักในวันนี้ เป็นคนเดียวที่เรากับเขาจะรักกันตลอดไป

แต่ในความเป็นจริง
ไม่ใช่ทุกเรื่องที่เราเลือกได้
โลกมีทั้งเรื่องที่เราเลือกได้และเลือกไม่ได้
เรื่องไหน ที่เราเลือกได้
เราก็ต้องทำมันให้ดีที่สุด
และเรื่องที่เราเลือกไม่ได้ล่ะ
เราควรทำอย่างไร
คำตอบคือ
เรียนรู้ และยอมรับมัน

ความรักไม่ใช่เรื่องของเราคนเดียว
และบางครั้ง ความรักก็เป็นยิ่งกว่าเรื่องของคนสองคน
ดังนั้น บางที แค่คนสองคนรักกัน
ต่อให้รักมากแค่ไหน
บางที รักอย่างเดียวอาจยังไม่มากพอให้เรารักกันตลอดไปเลย
มันมีปัจจัยอื่นๆ อีกมากมาย
เวลา ระยะทาง อายุ ทัศนคติ และคนรอบกาย

การที่คนสองคนจะรักกันตลอดไป
ร่วมหัวจมท้ายตั้งแต่ต้นจนปลาย
แม้จะดูเป็นเรื่องที่ไม่น่ายาก
แต่ในความเป็นจริงแล้ว
ไม่ง่ายเลย

ในชีวิตคนหนึ่งคน
ส่วนใหญ่แล้ว เราจึงไม่ได้ผ่านความสัมพันธ์แค่ครั้งเดียว
แต่เป็นความสัมพันธ์มากมายหลายครั้ง
ไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์ที่เป็นความรักข้างเดียว
แต่บางครั้ง มันอาจเป็นความสัมพันธ์ในฐานะของคนแอบรัก

และยิ่งจำนวนของความสัมพันธ์ที่เราผ่านมามีจำนวนมากเท่าไหร่
มันก็ยิ่งหมายความถึงการพบเจอ ความผูกพัน การพัดพรากจากลา
ซึ่งแปลค่าเป็นความเศร้ามากยิ่งขึ้นเท่านั้น

และบางครั้ง ต่อให้ไม่ใช่ความสัมพันธ์จำนวนมากครั้ง
อาจเป็นความสัมพันธ์แค่ครั้งเดียว
แต่ก็อาจสร้างความเจ็บปวดนับครั้งไม่ถ้วนให้กับเราก็ได้

แล้วเราจะทำอย่างไรกับความเศร้าเหล่านั้น
แล้วเราจะทำอย่างไรกับความสัมพันธ์ที่ผ่านไป

คำตอบคือ
เราต้องเรียนรู้จากมัน
เรียนรู้จากความผิดหวัง
เรียนรู้จากความเศร้า
เรียนรู้จากความสัมพันธ์ที่ผ่าน

เพราะอย่างน้อย แม้เราจะแก้ไขอดีตไม่ได้แล้ว
แต่ก็คงยังดีถ้าเราจะเติบโตขึ้นจากบทเรียนเหล่านั้น

ซึ่งวันหนึ่งเราอาจโตมากพอที่จะไม่เสียใจกับความสัมพันธ์ใดๆ อีกต่อไป

Published by kidmakk

นักเขียน ณ โลกออนไลน์ | เจ้าของนามปากกาคิดมาก | มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่าหนึ่งล้านเจ็ดแสนคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่าเจ็ดแสนคน | ผลงานหนังสือ 'กฎข้อนึงของความสัมพันธ์' (2561) 'ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ' (2561) 'คิดมากไปหรือเปล่า' (2561) ‘จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว’ (2560) 'โตขึ้นจึงรู้ว่า' (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ' (2559) 'ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้' (2559) 'ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม' (2559) 'ให้หัวใจได้หายใจ' (2558) 'ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก' (2558) , 'ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว' (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: