ไม่มีคำว่าสาย ถ้าเราจะเลิกรักใครสักคนที่ทำร้ายหัวใจเรา

 

การเดินเข้าไปในความสัมพันธ์ว่าเป็นเรื่องยากเย็นแล้ว
กับบางคนสิ่งที่ยากที่สุด คือ การก้าวออกมาจากความสัมพันธ์นั้น

ในบางครั้ง บางหน
ไม่ใช่เราไม่รู้ว่า ความรักของเรากับเขาเป็นสิ่งที่เจ็บปวด
และใครคนนั้นก็ไม่ใช่คนที่ดีต่อหัวใจอย่างที่เราคิดอีกต่อไป

จะมีบางช่วงเวลา
ที่เราอยากเดินออกมาจากควมสัมพันธ์นั้นใจจะขาด
แต่เพราะคำสองคำ
ที่ทำให้เราไม่สามารถออกมาจากชีวิตของเขาได้สักที

ยังรัก

มีบางคน คนที่ไม่ใช่คนที่รักใครง่ายๆ นัก
เขาจะเรียนรู้ว่า การที่เขารักใครยาก
เป็นเพราะเขารู้ตัวเองดีเช่นกันว่า
ช่วงเวลาที่ยากที่สุดของเขาไม่ใช่การรัก
แต่คือการเลิกรักต่างหาก

เขาจึงเลือกที่จะไม่รักใครง่ายๆ
เพราะเขาจะรักแค่คนที่เขาแน่ใจแล้วว่า
ถ้ารักคนๆ นี้
จะไม่มีวันไหนที่เขาต้องมาพยายามเลิกรัก

ด้วยเหตุผลว่า การรักคนๆ นี้ทำให้เขาเสียใจ

แต่บางครั้ง
ต่อให้เลือกอย่างดี
ต่อให้เป็นคนที่คิดว่าแน่ใจ
เราก็ยังอาจเลือกคนผิด
ใช่, เราทุกคนเคยรักคนผิด

และเมื่อถึงเวลานั้นมาถึง
แม้จะพยายามเลิกรักเขา
พยายามจะตัดใจจากเขา
พยายามจะคิดถึงเรื่องราวต่างๆ นาๆ ที่เขาเคยทำร้ายหัวใจของเรา

ความพยายามเหล่านั้น ก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย

เสียดาย

ไม่ใช่แค่ข้าวของเครื่องใช้ที่คนเราใช้มานานเท่านั้น ที่จะทำให้เรารู้สึกเสียดายได้
กับความสัมพันธ์บางความสัมพันธ์
เราก็อดรู้สึกเสียดายไม่ได้เช่นเดียวกัน

โดยเฉพาะกับความสัมพันธ์ที่ผ่านอะไรด้วยกันมามาก
ใช้เวลาในการคบหาดูใจกันอย่างยาวนาน
เรามักรู้สึกว่า หากทุกอย่างจบลงที่ตรงนี้
เรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา เป็นเรื่องน่าเสียดาย

ผมจะบอกคุณว่า
ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะเสียดายวันเวลาที่ผ่านมา
เพราะสิ่งใดก็ตามที่เคยเกิดขึ้นแล้ว ล้วนมีคุณค่า และได้เติมเต็มเวลานั้นของตัวเองอย่างดีที่สุด
จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะเสียดาย
ช่วงเวลาที่เคยงดงามตอนนั้น
ก็ยังจะคงงดงามในช่วงเวลาเหล่านั้นเสมอ
ต่อให้ปัจจุบันจะเป็นอย่างไรก็ตาม

สิ่งที่น่าเสียดาย จึงไม่ใช่วันเวลาดีๆ ที่ผ่าน
แต่คือการใช้วันเวลาจากนี้ไป กับคนที่เขาไม่ได้รักเราอีกแล้ว

Published by kidmakk

นักเขียน ณ โลกออนไลน์ | เจ้าของนามปากกาคิดมาก | มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่าหนึ่งล้านเจ็ดแสนคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่าเจ็ดแสนคน | ผลงานหนังสือ 'กฎข้อนึงของความสัมพันธ์' (2561) 'ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ' (2561) 'คิดมากไปหรือเปล่า' (2561) ‘จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว’ (2560) 'โตขึ้นจึงรู้ว่า' (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ' (2559) 'ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้' (2559) 'ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม' (2559) 'ให้หัวใจได้หายใจ' (2558) 'ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก' (2558) , 'ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว' (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: