การตั้งความหวังที่พอดี จะทำให้หัวใจของเราไม่เป็นทุกข์

ความหวังเป็นสิ่งที่สำคัญของชีวิตมนุษย์คนหนึ่ง
คนเราทุกคนมีความหวังในเรื่องราวที่แตกต่างกันออกไป
แต่เรามีความหวังเป็นเครื่องมือในการเยียวยาความรู้สึกของหัวใจไม่ต่างกัน

เคยมีคนกล่าวไว้ว่า
ความหวังคือจิตวิญญาณของมนุษย์
เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เราอยู่อย่างคนที่หมดหวัง
ต่อให้เรายังมีลมหายใจ
แต่เราจะไม่รู้สึกถึงชีวิต

คนเราทุกคนจึงควรมีความหวังเสมอ
ไม่ว่าเรื่องเล็ก หรือเรื่องใหญ่ก็ตาม

แต่ในขณะเดียวกัน
แม้ความหวังจะเป็นด้านที่งดงามของชีวิต
แต่การพบเจอกับความผิดหวัง
ก็เป็นสิ่งที่เจ็บปวดไม่ต่างกัน
ยิ่งเราผิดหวังมามาก หัวใจเรายิ่งร้าวรานมาก
ไม่ต่างจากแก้วที่ร้าวแล้ว
ถูกทำตกซ้ำๆ จนไม่เหลือชิ้นดี

และการที่คนเราผิดหวัง ก็เพราะเราได้ตั้งความหวังเอาไว้นั่นเอง

เรื่องราวของความหวัง
จึงเหมือนกับมีความซับซ้อนอยู่ในตัวเอง
เมื่อเราอยู่อย่างคนที่ไม่มีความหวัง
นั่นก็ไม่ต่างอะไรจากการอยู่อย่างคนที่ไม่มีชีวิตจิตใจ
แต่การอยู่อย่างคนที่ผิดหวังเสมอๆ
นั่นก็เป็นสิ่งที่ทำร้ายหัวใจของเราได้มากมาย

แล้วเราควรทำอย่างไร

ให้อยู่อย่างไม่มีความหวังคงไม่ได้แน่ๆ
แต่การอยู่ในความหวังที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง
นั่นคงไม่ใช่คำตอบที่เราต้องการ

คำตอบอาจเป็นคำตอบที่ดูเหมือนง่ายๆ
แต่แท้จริงแล้วไม่ได้ง่ายดายแต่อย่างใดเลย

จงอยู่อย่างมีความหวัง แต่อย่าอยู่อย่างคนที่ตั้งความหวังไว้สูงนัก

หมายความว่า เราควรมีความหวังเสมอ และตั้งความหวังเอาไว้
เพราะความหวังนั่นแหละ คือพลังในการขับเคลื่อนชีวิตของเรา
ถึงอย่างนั้น เราก็ควรตั้งความหวังให้พอดีกับความเป็นจริงของตัวเรา

เพราะบางที
วิธีการเดินทางไปสู่ความฝัน
อาจไม่ได้มีแค่เส้นทางเดียว
การตั้งความหวังก็เช่นกัน

เราไม่จำเป็นต้องตั้งเป้าหมายใหญ่ๆ ไว้เพียงเป้าหมายเดียว
แต่เราค่อยๆ พิชิตเป้าหมายเล็กๆ ไปทีละก้าวจนเราพิชิตเป้าหมายใหญ่ได้ในที่สุด
นั่นคือวิธีการที่ดีที่สุดที่เราจะใช้ชีวิตอย่างมีความหวัง

Published by kidmakk

นักเขียน ณ โลกออนไลน์ | เจ้าของนามปากกาคิดมาก | มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่าหนึ่งล้านเจ็ดแสนคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่าเจ็ดแสนคน | ผลงานหนังสือ 'กฎข้อนึงของความสัมพันธ์' (2561) 'ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ' (2561) 'คิดมากไปหรือเปล่า' (2561) ‘จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว’ (2560) 'โตขึ้นจึงรู้ว่า' (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ' (2559) 'ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้' (2559) 'ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม' (2559) 'ให้หัวใจได้หายใจ' (2558) 'ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก' (2558) , 'ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว' (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: