จงอย่ากลัวที่จะตกหลุมรัก ไม่ว่าครั้งที่เท่าไหร่ก็ตาม

ในวันแรก ที่เราไม่รู้จักความหมายของความรัก
เราได้แต่สงสัยว่า ความรักนั้นคืออะไร มีหน้าตาเป็นอย่างไร
แต่เราก็คาดเดาเอาจากความรู้สึก และบริบทจากคนที่อยู่รอบข้าง
ความรักคงเป็นเรื่องราวที่สวยงาม
ความรักคงเป็นพลังด้านบวก
ตอนเด็กๆ พ่อแม่เราถึงคอยถามเราว่า รักไหม
และคอยถามให้เราบอกรักคนนั้นคนนี้

พอโตมาถึงช่วงเวลาของวัยช่างฝัน
เรายิ่งตระหนักแน่ใจในความงดงามของความรัก
ความรักเป็นสิ่งเดียวที่เราเฝ้ารอ ค้นหา ติดตาม
ความรักเป็นทั้งความหวัง เป็นพลังแห่งหัวใจ เป็นดอกไม้ที่เบ่งบานในหัวใจ

เรามั่นใจยิ่งนักว่าความรักเป็นสิ่งที่งดงาม

จนเมื่อเวลาผ่านไป
ผ่านไปนานพอที่เราจะพบเจอกับความรักหลายครั้ง
การมีความรักหลายครั้ง ที่แปลว่า เราต้องผ่านความเสียใจมาอย่างนับครั้งไม่ถ้วน
ทำให้ในหลายครั้ง หลายหน ความเชื่อมั่นในเรื่องความงดงามของความรักของเราเริ่มเหือดแห้งไป
เราเริ่มตั้งคำถามกับความรัก มองความรักในแง่ร้าย
หรือจริงๆ แล้ว ความรักไม่ใช่ความสุข แต่คือความผิดหวัง
หรือจริงๆ แล้ว ความรักไม่ใช่ความงดงาม แต่คือความหม่นหมอง

เราเริ่มไม่แน่ใจว่า ความรักคืออะไรกันแน่
เพราะความเสียใจที่เราต้องเผชิญในวันที่ผ่านมา

ในชีวิตคนแต่ละคน
พบเจอความรักมามากน้อยแตกต่างกันออกไป
คนที่ผ่านความรักมามาก ย่อมเคยเสียใจเพราะความรักมามาก
แต่การที่เราพบเจอความเสียใจกับความรัก
นั่นไม่ได้แปลว่า ความรักจะโหดร้ายหรือว่ากลายเป็นเรื่องไม่สวยงาม

ความรักก็เหมือนการเดินทาง
กว่าจะพบเจอจุดหมายเราต้องพบเจอเหตุการณ์ที่ไม่น่าพึงพอใจมากมาย
รถติด หลงทาง อุบัติเหตุต่างๆ นาๆ
แต่ถ้าเราไม่หยุดเดินทาง และยังเลือกที่จะเดินหน้าต่อไป
สุดท้ายเราก็จะได้พบเจอจุดหมาย
และไม่นึกเสียใจกับอะไรก็ตามที่ต้องเจอในวันที่ผ่านมา

ความรักก็เป็นอย่างนั้น
กว่าจะเจอใครบางคนที่ใช่ของกันและกัน
เราต้องพบเจอกับความผิดหวัง อุปสรรคมากมาย
แต่ถ้าเรายังเชื่อมั่นในความงดงามของรักแท้
วันหนึ่งเราก็จะคนที่จะรักกันตลอดไป

ตราบเท่าที่เรายังไม่ถอดใจ เชื่อเถอะว่า มีความรักดีๆ รอเราอยู่ข้างหน้า

Published by kidmakk

นักเขียน ณ โลกออนไลน์ | เจ้าของนามปากกาคิดมาก | มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่าหนึ่งล้านเจ็ดแสนคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่าเจ็ดแสนคน | ผลงานหนังสือ 'กฎข้อนึงของความสัมพันธ์' (2561) 'ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ' (2561) 'คิดมากไปหรือเปล่า' (2561) ‘จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว’ (2560) 'โตขึ้นจึงรู้ว่า' (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ' (2559) 'ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้' (2559) 'ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม' (2559) 'ให้หัวใจได้หายใจ' (2558) 'ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก' (2558) , 'ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว' (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: