ยิ่งอายุมากขึ้น เรายิ่งพบว่า การโตขึ้นมันไม่ง่าย

ตอนเด็ก เรามักรู้สึกว่า ชีวิตของเราขาดอิสระในการตัดสินใจ
หากเลือกเป็นไปได้ เราอยากโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ

เพราะเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ เราคงทำอะไรได้อย่างใจปราถนามากขึ้น
อยากจะไปไหน อยากซื้ออะไร อยากทำสิ่งใด อยากคบกับใคร
ไม่ต้องร้องขอการอนุญาตจากผู้อื่น แต่สามารถทำได้ตามใจตน

อาจเพราะว่า เรามองผู้ใหญ่จากสายตาของคนนอก
เราเลยไม่รับรู้ว่า ผู้ใหญ่หนึ่งคนต้องแบกรับกับภาระอะไรไว้บ้าง
จนวันที่เราเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่นั่นแหละ
เราถึงได้รู้ว่า การเป็นผู้ใหญ่ไม่ใช่เรื่องที่ง่ายเลย

และใครหลายคน
ยังบอกว่าถ้าหากชีวิตสามารถย้อนเวลาได้่
ก็ปราถนาที่จะขอย้อนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง
เพราะอย่างน้อยจะไม่ต้องเผชิญหน้ากับความกดดัน และภาระความรับผิดชอบมากมายอย่างวัยผู้ใหญ่

เป็นเรื่องแปลก
แต่เป็นเรื่องแปลกที่เข้าใจได้
เด็กอยากเติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่
ส่วนผู้ใหญ่เอง ก็อยากย้อนวันวัยกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง

ไม่ได้เป็นเพราะอะไร
ไม่ได้เป็นเพราะเราเป็นผู้ใหญ่
และไม่ได้เป็นเพราะเราเป็นเด็ก

แต่เป็นเพราะว่า ไม่ว่าเราจะเป็นเด็กหรือเป็นผู้ใหญ่ก็ตาม
เราไม่เคยพอใจในสิ่งที่เราเป็น เราไม่เคยพอใจในสิ่งที่เรามี
สองสิ่งที่เราคิดว่าดีเสมอ คือ อดีตกับอนาคต
แต่เราไม่เคยใช้ชีวิตเพื่อชื่นชมความงดงามของปัจจุบันอย่างแท้จริง

จริงอยู่ที่
เมื่อยิ่งโตขึ้น เราจะยิ่งพบว่า การเป็นผู้ใหญ่มันไม่ง่าย
แต่ก็อย่าลืมว่า ครั้งหนึ่งเราเคยปราถนาการเติบโตสักแค่ไหน
เพราะสุดท้ายแล้ว ไม่ว่าเราจะเป็นเด็ก หรือว่าเราเป็นผู้ใหญ่
หากเราพบเจอความสุขในวัยที่เราเป็นให้เจอ

แม้ทางที่เรายืนอยู่อาจไม่ได้ง่ายไปอย่างที่คิดฝัน
แต่ก็คงไม่ยากเกินไปที่เราจะยิ้มให้ตัวเองได้ในทุกวัน

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s