เราควรรักตัวเองให้ได้มากกว่าที่เคยรักใครในวันที่ผ่านมาทั้งหมด

เราต่างรู้ ถึงอันตรายของความสัมพันธ์
ใช่, คงไม่มีใครกล้าปฏิเสธถึงความงดงามของความรัก
แต่ในอีกทางหนึ่ง ความรักก็นำพาเราไปสู่ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
และบ่อยครั้ง จุดจบที่ต้องพบเจอ คือ ความเสียใจ

บนโลกใบนี้
ไม่มีใครไม่เคยมีความรัก
และเช่นกัน, ไม่มีใครไม่เคยเสียใจเพราะความรัก
พวกเราต่างเคยมีความรัก และเสียใจเพราะความรักมาด้วยกันทั้งนั้น

เพราะความรักเป็นเรื่องราวของหัวใจคน
และหัวใจคนเป็นสิ่งที่แปลก
คือ สามารถมั่นคงได้อย่างมากที่สุด
และสามารถเปลี่ยนแปลงไปได้อย่างง่ายดายที่สุด

ขึ้นอยู่กับว่า เป็นหัวใจของใคร
และเป็นหัวใจที่มอบให้กับใคร

แต่ถึงแม้จะรู้ถึงความน่ากลัวของความสัมพันธ์
และรู้ว่า ความรักอาจนำพาเราไปพบเจอกับความเสียใจ
แต่การที่เราจะเลือกปฏิเสธความรัก ทั้งที่หัวใจเรียกร้อง
อาจเป็นสิ่งที่เจ็บปวดยิ่งกว่าการต้องเผชิญหน้ากับความผิดหวังจากความรักเสียอีก

เพราะลึกๆ แล้ว
ไม่มีอะไรเจ็บปวดเท่า
การไม่มีความรัก เพราะการไม่กล้าที่จะรัก

สิ่งสำคัญของการมีความรัก
จึงไม่ใช่แค่ว่า เรารักใคร
แต่คือรักอย่างไรด้วย

ผมเชื่อเสมอว่า
การที่เราจะรักใครได้ เราต้องเป็นคนที่รักตัวเองให้มากพอเสียก่อน

เหมือนการแข่งขันกีฬา ก่อนที่เราจะลงแข่งได้ เราก็ต้องมีร่างกายที่เตรียมพร้อมมากพอ

ความรักก็เป็นอย่างนั้น
หากเรายังรักตัวเองไม่มากพอ ยังเห็นคุณค่าตัวเองไม่มากพอ
เราก็จะไม่มีความสุข
และเมื่อเราเป็นคนที่ไม่มีความสุข ไม่มีความรัก และการตระหนักในคุณค่าของตัวเอง
มันก็เหมือนราวกับว่า เราปราศจากแรงดึงดูดที่จะทำให้ใครมารักเรา

ในทางตรงกันข้าม
แม้เรารักตัวเองแล้ว
แต่เรายังผิดหวังจากความรักอยู่ดี
อย่างน้อยภูมิคุ้มกันที่เกิดขึ้นจากการที่เรารักตัวเอง
ก็ทำให้เรารู้ว่า เราเป็นคนที่มีค่ามากแค่ไหน
แค่ในวันนี้เรายังไม่เจอคนที่ใช่
ก็เท่านั้น.

Published by kidmakk

นักเขียน ณ โลกออนไลน์ | เจ้าของนามปากกาคิดมาก | มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่าหนึ่งล้านเจ็ดแสนคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่าเจ็ดแสนคน | ผลงานหนังสือ 'กฎข้อนึงของความสัมพันธ์' (2561) 'ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ' (2561) 'คิดมากไปหรือเปล่า' (2561) ‘จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว’ (2560) 'โตขึ้นจึงรู้ว่า' (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ' (2559) 'ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้' (2559) 'ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม' (2559) 'ให้หัวใจได้หายใจ' (2558) 'ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก' (2558) , 'ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว' (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: