บาดแผลคือร่องรอยของประสบการณ์

 

อย่ากลัวความเสียใจจนไม่กล้าทำตามความฝัน

เป็นธรรมดา
ที่คงไม่มีใครอยากพบเจอกับความเสียใจ
หากเลือกได้ เราก็คงอยากให้ชีวิตของเราเต็มไปด้วยความสุข
จะทำสิ่งใดก็พบกับความสมหวัง
แต่ในความเป็นจริง ไม่มีทางเลยที่ใครจะไม่เคยพบกับความเสียใจ
และยิ่งเรากลัวที่จะลงมือทำตามความฝันจนไม่เป็นอันทำอะไร
บ่อยครั้งนั่นจะยิ่งทำให้เราเสียใจมากที่สุดในตอนท้าย

ผมรู้จักผู้ชายคนหนึ่ง
เขามีความฝันอยากมีร้านอาหารเป็นของตัวเอง
และเขาเองก็มีความสามารถในการทำอาหารได้เป็นอย่างดี
เรียกว่า มีพรสวรรค์แบบที่ใครๆ ก็อิจฉา
แต่เขาเลือกที่จะปฏิเสธเดินตามความฝันของเขา
เพียงเพราะว่า เขาหวาดกลัวเกินที่จะเดินออกจากพื้นที่ปลอดภัย

การเดินตามความฝัน
อาจทำให้คนเราต้องผิดหวังในตอนปลาย
แต่เมื่อเราได้ปฏิเสธการเดินตามความฝัน
เราได้ทำให้ตัวเองต้องผิดหวังตั้งแต่ต้นแล้ว

ความผิดหวังนั่นแหละครูที่ดีที่สุด

ทุกครั้งที่เราเดินตามความฝัน
หรือทำอะไรก็ตาม
แน่นอนล่ะว่า บางครั้งเรากำลังเอาตัวเราเองไปสุ่มเสี่ยงกับความล้มเหลว
และบ่อยครั้ง ที่เราเองต้องพบกับความล้มเหลวจริงๆ
ซึ่งความล้มเหลวนั้น บางทีก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับชีวิตของคนหนึ่งคน

ในโลกนี้ มีวิธีรับมือกับความล้มเหลวอยู่สองวิธี
วิธีแรก คือ การก้มหน้า และเลือกที่จะโทษตัวเอง เพื่อจมอยู่กับความผิดหวังนั้น
วิธีที่สอง คือ การเลือกที่จะขอบคุณความล้มเหลว ที่เป็นเหมือนครูสอนเรา
ให้รู้ว่า เรายังมีข้อผิดพลาดตรงไหน ยังไม่เข้มแข็งตรงจุดใด
เพื่อที่เราจะพัฒนาตัวเอง
และทำให้ดีขึ้น จะได้ไม่ต้องพบกับความผิดหวังอีก

ผมเชื่อเสมอว่า
สิ่งสำคัญในการก้าวเดินไปสู่ความสำเร็จ
ไม่ใช่แค่การมองหาวิธีการไปสู่ความสำเร็จเท่านั้น
แต่คือการรู้ว่า เราจะรับมือกับความล้มเหลวอย่างไร

เราจะให้ความล้มเหลวเป็นสิ่งที่หยุดเรา หรือว่า ให้ความล้มเหลวเป็นสิ่งที่ทำให้เราแกร่งขึ้น

เราไม่มีวันที่จะเดินทางผิด หากเรามีทัศนคติที่ถูกต้อง

Published by kidmakk

นักเขียน ณ โลกออนไลน์ | เจ้าของนามปากกาคิดมาก | มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่าหนึ่งล้านเจ็ดแสนคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่าเจ็ดแสนคน | ผลงานหนังสือ 'กฎข้อนึงของความสัมพันธ์' (2561) 'ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ' (2561) 'คิดมากไปหรือเปล่า' (2561) ‘จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว’ (2560) 'โตขึ้นจึงรู้ว่า' (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ' (2559) 'ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้' (2559) 'ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม' (2559) 'ให้หัวใจได้หายใจ' (2558) 'ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก' (2558) , 'ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว' (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: