สิ่งเดียวที่ยังสงสัย ลึกๆ แล้วในใจ เรารักกันหรือเปล่า

ไม่ใช่ความชัดเจนหรอกที่ทำให้คนเราต้องจมอยู่กับความเสียใจ
การไม่มีอะไรชัดเจนเลยต่างหาก ที่สร้างบาดแผลขึ้นมาในความรู้สึกของเรา

ความชัดเจน เปรียบเหมือนการถูกตบหน้า
เราอาจรู้สึกชาไปชั่วขณะ
แต่ไม่นานเท่าไหร่ เดี๋ยวเราก็หายดี
ความไม่ชัดเจน เหมือนการที่เราถูกแทงตรงแผลเดิมซ้ำๆ
เราคิดว่า เราโอเคดี ทั้งที่เรากำลังตายทั้งเป็นไป

แรกๆ กับความสัมพันธ์
บางที เราก็ยอมจมอยู่กับความไม่ชัดเจน
เพราะยังรู้สึกมีความสุขในการคิดไปเอง
แม้ต้องทนอยู่กับความคลุมเคลือ
ที่สร้างหมอกควันปกคลุมหัวใจ

แต่เรารู้สึกว่า
เรายังมีหวัง
เป็นความหวังที่จะได้รับความชัดเจนในความสัมพันธ์จากคนที่เรารัก
แต่เมื่อถึงจุดหนึ่ง เราจะรู้ว่า ไม่มีความหวังใดๆ ในความไม่ชัดเจนนั้น
มีแต่การยื้อเวลา ถ่วงให้เราอยู่กับความเสียใจนานขึ้น
แต่ไม่นานเกินไปนัก ที่เราจะรู้ดีว่า ความหวังนั้น คือการหลอกตัวเองของเรา
และเราเอง อาจไม่ได้มีสิทธิใดๆ เลยในความสัมพันธ์นี้

เมื่อวันนั้นมาถึง
สิ่งที่เราต้องการอาจเปลี่ยนไป
จากความไม่ชัดเจน กลายเป็นความชัดเจน
อย่างน้อยการได้รู้ว่า เขาไม่รักเราเพราะอะไร
ยังคงดีกว่า การเข้าใจไปเองว่า เขารักทั้งที่ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย

เพราะสุดท้ายแล้ว
มีแต่ความชัดเจนเท่านั้น
ที่จะปลอดปล่อยเราเป็นอิสระจากสิ่งที่เราเกาะเกี่ยวอยู่ได้
ไม่ว่า ความชัดเจนนั้น จะทำให้เราเจ็บปวดแค่ไหน
แต่ก็ดีกว่า การผูกติดตัวเองเอาไว้กับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ยื้อเวลาที่จะเสียใจ เพียงเพื่อที่จะอยู่กับความเสียใจต่อไปไม่รู้จบ

คงจะมีสักวัน
วันที่เราพร้อมจะรับกับคำตอบใดๆ บนโลกใบนี้
ที่เราจะถามเขาจากหัวใจ

จริงๆ แล้วเรารักกันหรือเปล่า

Published by kidmakk

คิดมาก คือ นามปากกาของนักเขียน ณ โลกออนไลน์ ที่มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่า 1.8 ล้านคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่า 8 แสนคน เป็นคนที่รักการอ่านตั้งแต่เด็ก และการอ่านกับความเหงาทำให้เขามาพบเจอกับสิ่งที่เรียกว่า การเขียน และนับตั้งแต่วันแรกที่ได้เขียน ก็พบว่าตัวเองได้ตกหลุมรักการเขียนเข้าให้แล้ว และตั้งใจที่จะเขียนหนังสือไปตลอดชีวิต เริ่มต้นการเขียนด้วยความตั้งใจที่จะให้การเขียนนั้นเยียวยาความรู้สึกของตัวเอง แต่เมื่อได้พบว่า การเขียนของเขาได้ส่งผลบวกถึงคนอื่นด้วย ก็เลยตั้งใจที่จะส่งพลังบวกและข้อคิดดีๆ ไปให้คนอ่านในทุกๆ ผลงานเขียน เพราะ “คิดมาก” รักคนอ่านของเขามาก ❤️ ผลงาน เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเหมือนทุกวันที่ผ่านมา (2562) โลกนี้สอนให้รู้ว่า (2562) วันนี้จะเป็นวันที่ดี (2562) กฎข้อนึงของความสัมพันธ์ (2561) ชีวิตก็มันก็แบบนี้แหละ (ร่วมกับผู้อื่น) (2561) คิดมากไปหรือเปล่า (2561) จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว (2560) โตขึ้นจึงรู้ว่า (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ (2559) ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้ (2559) ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม (2559) ให้หัวใจได้หายใจ (2558) ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก (2558) ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: