เช้าวันนี้ สิ่งที่อยู่ในความสนใจของคนส่วนใหญ่
คือเรื่องราวของพายุปาบึกที่พัดพาเข้ามาในบริเวณจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย
สร้างความเสียหายและสูญเสียไปไม่น้อย

แต่ในท่ามกลางความมืดมิดของพายุ
ก็มีแสงสว่างบางอย่างให้เราได้มองเห็น
เป็นแสงสว่างที่เกิดขึ้นจากการเตรียมพร้อมรับมือกับพายุ
ทำให้ภัยธรรมชาติครั้งนี้แม้เลวร้าย แต่ไม่ร้ายแรงเท่าที่กังวล
เป็นเพราะเมื่อรู้ว่า พายุจะเข้ามา
ไม่มีใครประมาท
ทุกคนร่วมใจกันเตรียมรับมือกับพายุ

ในมุมหนึ่ง
เราทุกคนก็มีช่วงเวลาที่พบเจอพายุพัดพาเข้ามาในชีวิตของเรา
เป็นพายุที่เข้ามาในชื่อของปัญหา เป็นพายุที่เข้ามาในชื่อของอุปสรรค
เป็นพายุที่เข้ามาในนามของความเปลี่ยนแปลง

เราทุกคนบนโลกใบนี้
ต่างต้องเจอพายุลูกนั้นของชีวิตด้วยกันทั้งนั้น
สิ่งที่ทำให้คนแต่ละคนผ่านพายุที่พัดเข้ามาในชีวิตได้
คือ วิธีการที่เราใช้ในการรับมือพายุลูกนั้น

และการที่เราจะรับมือกับพายุได้
เราต้องยอมรับความจริงให้ได้ก่อนว่า
แม้ในวันที่ชีวิตของเราดูสงบ สุข และสดใส
นั่นไม่ได้แปลว่า เราจะไม่เจอปัญหา หรืออุปสรรคใดๆ เข้ามาในชีวิต

ในทางตรงกันข้าม
พายุแห่งปัญหาจะเข้ามาพัดพาชีวิตเราอย่างไม่ทันตั้งตัว

เราจึงต้องเตรียมพร้อมอยู่เสมอว่า
วันนี้เราสุข พรุ่งนี้เราอาจทุกข์
วันนี้เป็นวันที่ดี พรุ่งนี้อาจเป็นวันที่แย่

การเตรียมพร้อมรับมือกับพายุที่เข้ามา
ไม่ได้ช่วยให้พายุไม่เข้ามา
ถึงอย่างไรปัญหา อุปสรรคก็จะเข้ามาในชีวิตของเราอยู่ดี

แต่การเตรียมพร้อมจะทำให้เรามีสติ
และสตินี่แหละที่จะนำพาเราผ่านปัญหาทั้งปวงไปได้
แน่นอนว่า อาจเปียกปอน
แน่นอนว่า อาจมีบางส่วนในหัวใจของเรากลายเป็นซากปรักหักพัง

ถึงอย่างนั้น ในวันที่ผ่านมาได้
เราก็จะรู้ว่า แม้เราไม่อาจแก้ไขอดีตที่ผ่านมาแล้วได้
แต่เราสามารถสร้างสิ่งดีๆ ให้เกิดขึ้นกับชีวิตของเราได้ใหม่อีกครั้ง

ไม่สำคัญว่าจะต้องเจอพายุแห่งชีวิตอีกกี่ลูก
ไม่สำคัญว่าจะต้องเผชิญปัญหาต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาอีกกี่ครั้ง

สำคัญคือทุกครั้งที่ผ่านมาได้
เราไม่ลังเลใจที่จะเริ่มใหม่ทุกครั้ง
ด้วยความหวังถึงสิ่งที่ดีงามยิ่งกว่าเดิม

เพราะไม่มีพายุลูกไหนที่จะไม่ผ่านไป

Published by kidmakk

นักเขียน ณ โลกออนไลน์ | เจ้าของนามปากกาคิดมาก | มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่าหนึ่งล้านเจ็ดแสนคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่าเจ็ดแสนคน | ผลงานหนังสือ 'กฎข้อนึงของความสัมพันธ์' (2561) 'ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ' (2561) 'คิดมากไปหรือเปล่า' (2561) ‘จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว’ (2560) 'โตขึ้นจึงรู้ว่า' (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ' (2559) 'ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้' (2559) 'ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม' (2559) 'ให้หัวใจได้หายใจ' (2558) 'ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก' (2558) , 'ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว' (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: