หากชีวิตคือการเดินทาง
บ่อยครั้งที่คนเรามัวแต่สนใจที่จุดหมาย
จนลืมดื่มด่ำกับบรรยากาศระหว่างทาง
ที่เราได้เดินทางผ่านมา

ในการเดินทางไปสู่จุดหมายปลายทางนั้น

แน่นอนว่า ไม่ได้มีแต่ความสุข หรือความสบายให้เราได้ซึมซับหรอก
หลายครั้ง และบ่อยครั้ง เป็นความทุกข์ เป็นความเศร้าที่ผ่านเข้ามา
เป็นสิ่งที่หากเป็นไปได้ เราอยากจะผ่านมันไปให้ไวที่สุด
และอยากจะลืมเลือนว่า เรื่องราวเหล่านั้นเคยเกิดขึ้น
ทั้งที่ถ้าเราลองมองย้อนกลับไปดูสักนิด
เราจะพบว่า มีอะไรๆ มากมายเหลือเกินให้เราได้เรียนรู้

ลุงของผมจบการศึกษาระดับชั้นประถม 4
ครอบครัวของเราตอนนั้น ปู่ ย่า ไม่ได้มีฐานะดีมากนัก
ทำให้ไม่สามารถส่งเสียลูกแต่ละคนให้จบการศึกษาระดับสูงได้

แต่ลุงของผมเป็นคนที่รักในการเรียนรู้
แม้จะจบเพียงชั้นประถม 4 แต่ลุงของผมสามารถเล่นดนตรีเป็น
และสามารถสนทนาภาษาอังกฤษกับชาวต่างประเทศได้
แน่นอนว่า แม้สำเนียงจะไม่ดี และแกรมม่าไม่ได้เป๊ะ
แต่ความรู้ด้านภาษาของลุงก็มากพอที่จะคุยกับชาวต่างชาติได้อย่างสบาย

ผมถามลุงว่า ลุงเรียนรู้ภาษาอังกฤษจากไหน
ลุงผมบอกว่า ลุงเรียนภาษาอังกฤษจากการอ่านหนังสือด้วยตนเอง
ที่สำคัญ ลุงเรียนรู้ภาษาอังกฤษจากระหว่างทาง

ในการเดินทาง ถ้าเราสังเกต จะมีป้ายบอกทาง และป้ายโฆษณาต่างๆ ตั้งไว้ริมทาง
และหากเราพิจารณาให้ดีป้ายเหล่านั้นที่เป็นภาษาไทยมักจะมีภาษาอังกฤษกำกับอยู่

ลุงของผมเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษจากป้ายเหล่านั้น

เป็นการเรียนรู้จากเรื่องราวระหว่างทางที่แท้จริง

นั่นทำให้ผมตระหนักว่า
ไม่แค่การเรียนภาษาอังกฤษหรอก
แต่ในการเรียนรู้ของชีวิต
หากเราไม่มองข้ามระหว่างทาง
ไม่เอาแต่มุ่งไปที่จุดหมาย
แต่มองรายละเอียดจากสิ่งที่เราผ่านมาบ้าง

เรื่องราวระหว่างทางที่ผ่านมาของเรา
จะเป็นบทเรียนชั้นดีให้เราได้เรียนรู้

และไม่ว่า เรื่องสุข หรือเศร้าที่เราเคยเจอ
ไม่มีเรื่องไหนที่เข้ามาอย่างสูญเปล่าอีกต่อไป

เพราะทุกเรื่องคือบทเรียนของเรา

Published by kidmakk

นักเขียน ณ โลกออนไลน์ | เจ้าของนามปากกาคิดมาก | มีผู้ติดตามในทวิตเตอร์กว่าหนึ่งล้านเจ็ดแสนคน และกดถูกใจในเฟซบุ๊คกว่าเจ็ดแสนคน | ผลงานหนังสือ 'กฎข้อนึงของความสัมพันธ์' (2561) 'ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ' (2561) 'คิดมากไปหรือเปล่า' (2561) ‘จุดหมายอยู่ในทุกๆก้าว’ (2560) 'โตขึ้นจึงรู้ว่า' (2560) เศร้าเสียให้พอแล้วพาชีวิตไปต่อนะ' (2559) 'ไม่มีความเศร้าที่สูญเปล่าบนโลกใบนี้' (2559) 'ถึงอย่างนั้นความรักก็ยังงดงาม' (2559) 'ให้หัวใจได้หายใจ' (2558) 'ไม่เอาน่ะอย่าคิดมาก' (2558) , 'ฟ้าไม่เคยมืดเกินมองเห็นดาว' (2555)

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: