บางอย่างยังสำคัญ แม้ในวันที่เราไม่ได้สำคัญต่อกันอีกแล้ว

เราต่างรู้ดีว่า โลกหมุนเปลี่ยนไปเสมอและยิ่งโลกหมุนไปมากเท่าไหร่อะไรต่างๆ ก็ยิ่งเปลี่ยนแปลงไปได้มากเท่านั้น สิ่งที่เคยมีความหมายวันหนึ่งอาจหมดความหมายสิ่งที่เคยสำคัญวันหนึ่งอาจหมดความสำคัญ แม้แต่คนที่สำคัญ วันหนึ่งก็อาจไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว ในชีวิตหนึ่งของเราทุกคนเราเคยเป็นคนไม่สำคัญและเราก็เคยเป็นคนสำคัญกับบางคนแต่ใช่ไหมว่า ก็มีบางทีเหมือนกันที่เรากลายเป็นคนที่หมดความสำคัญ แน่นอนว่าใครๆ ก็ชอบที่จะเป็นคนสำคัญและไม่มีใครเลยที่อยากหมดความสำคัญแต่เราก็ต้องยอมรับว่าบางครั้ง เราก็หมดความสำคัญเป็นธรรมดาเหมือนที่วันหนึ่ง เราก็จะพบว่า ใครบางคนไม่ได้สำคัญกับเราขนาดนั้นอีกต่อไปเช่นกันTweet แต่สิ่งที่สำคัญจริงๆแม้ในวันอะไรก็ตามจะไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วคือ เรื่องราวทั้งหมด ความสำคัญทั้งหมดเคยเกิดขึ้นจริง เราเคยไปสถานที่บางแห่งกับใครบางคนจริงเราเคยตกหลุมรักใครบางคนอย่างหัวปักหัวปำจริงเราเคยเสียใจ เราเคยผิดหวังอย่างสาหัสสากรรจ์จริง และเราก็เคยผ่านเรื่องราวทั้งหมดมาได้จริง ซึ่งทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นและทุกความสำคัญที่เราเคยให้และได้รับต่างผสมผสาน และกลายเป็นเราอย่างที่เราเป็นในทุกวันนี้ ไม่ว่าเราจะชอบหรือชังแต่ทั้งหมดนั่นกลายเป็นเรา และนั่นคือสิ่งสำคัญ

วันดีๆ หนึ่งวัน เท่ากับวันแย่ๆ หนึ่งวัน

ในความรู้สึกของคนเราโดยทั่วไปแล้วเราจะแบ่งโลกออกเป็นสองวันวันที่ดี กับวันที่แย่ วันที่ดีในความรู้สึกของเราคือ วันที่ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเหมือนกับที่เราคาดคิดหรืออาจจะดีกว่าที่เราคาดคิดทำอะไรก็ราบรื่น ไม่มีสะดุด วันที่แย่ในความรู้สึกของเราคือ วันที่ทุกอย่างไม่เป็นเหมือนกับที่เราคาดคิดหรืออาจจะแย่กว่าที่เราคิดทำอะไรก็สะดุด ไม่ราบรื่น เราอยากวันที่ดีทุกวันๆเราไม่อยากให้มีวันไหนที่เป็นวันไม่ดีเลย แต่ในความรู้สึกของเราจะมีบางวันที่ดีกว่าทุกวันจะมีบางวันที่แย่กว่าทุกวัน วันที่ดี เป็นวันที่เราอยากหยุดเวลาเอาไว้เพราะเราจะรู้สึกว่า วันเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน ส่วนวันที่ไม่ดี จะเป็นวันที่เราอยากเร่งวันเร่งคืนเพราะเราจะรู้สึกว่า วันเวลากว่าจะผ่านไปช่วงยาวนาน ทั้งที่ในความเป็นจริงวันที่ดีหนึ่งวัน กับวันที่แย่หนึ่งวันมีความยาวนานเท่ากันคือหนึ่งวันและเป็นหนึ่งวันที่จะผ่านไปเหมือนๆ กันTweet วันนี้จะเป็นวันที่ดีหรือว่า เป็นวันที่แย่จะว่าไปแล้ว ก็คือวันหนึ่งวันที่ไม่ต่างกันเลย จะต่างกันก็ตรงที่ในวันหนึ่งวันนั้นเราให้ค่าความสำคัญกับเรื่องร้ายหรือเรื่องดีมากกว่ากัน

ไม่ว่าใครจะรักเราน้อยลง เราก็ต้องรักตัวเองให้มากขึ้น

เมื่อเราผ่านความรักมามากพอเราจะรู้ว่า ความรักไม่ใช่สิ่งซึ่งคงที่ความรักมีเพิ่มมากขึ้นความรักมีลดลงและความรักมีหมดไป เวลาที่มีความรักเราทุ่มเทให้กับความรักโดยเฉพาะความรักในช่วงตอนต้น แต่พอคบกันนานๆ ไปเราจะเจอสิ่งที่เรียกว่า ความรักแผ่วปลายคือ เราจะใส่ใจความรักน้อยลง ดูแลความรักน้อยลง สม่ำเสมอกับความรักน้อยลงจนกลายเป็นรักกันน้อยลงและจนกลายเป็นไม่รักกันในท้ายที่สุด ปัญหา คือ เมื่อความรักน้อยลง หรือความรักหมดไปเรามักรู้สึกราวกับว่า โลกใบนี้ไม่มีความรักใดๆ หลงเหลืออยู่ทั้งที่ความเป็นจริง อาจไม่ได้เป็นอย่างนั้น เพราะความรักแท้จริงแล้วไม่เคยหายและหมดไปโดยเฉพาะความรักที่เกิดขึ้นจากตัวเราเองTweet ในวันที่ความรักของคนอื่นหมดไปเราต้องเพิ่มความรักที่มีให้ตัวเองขึ้นมาใครไม่รักเรา เราต้องรักตัวเองให้มากขึ้น ความรักจะยังคงอยู่กับเราเสมอไม่ว่าเราต้องเจอหรือผ่านอะไรมาเพียงแค่เปลี่ยนจากความรักของคนอื่นเป็นความรักที่เกิดขึ้นจากตัวเราเอง

ไม่มีเหตุผลใดท่ีเราต้องเสียใจกับวันนี้

เมื่อวันหนึ่งวันได้เริ่มต้นไม่ว่าเราอยากจะตื่นขึ้นมาในเช้าวันนั้นมากแค่ไหนหรืออยากจะกดข้ามวันนั้นไปทั้งวันมากเพียงใด ผมเชื่ออย่างหนึ่งว่าเมื่อเราเริ่มต้นเช้าวันนั้นแล้วเราต่าง ‘ตั้งใจ’ ทำอะไรก็ตามที่เราทำในวันนั้นอย่างดีที่สุด เราอยากเป็นลูกที่ดีที่สุดเป็นพ่อแม่ที่ดีที่สุดเป็นคนรักที่ดีที่สุดเป็นนักเรียนที่ดีที่สุดเป็นพนักงานที่ดีที่สุดไม่มีใครหรอกที่ตื่นขึ้นมาตั้งใจจะทำในสิ่งแย่ๆ ปัญหาคือ สุดท้ายแล้ว สิ่งที่เราตั้งใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอาจไม่ได้เป็นสิ่งเดียวกันเสมอไป แม้เราจะตั้งใจดีแค่ไหนแต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนั้นอาจไม่ได้เป็นอย่างใจเราเลย มีความผิดพลาด มีความล้มเหลว มีความเศร้าให้เราได้พบเจอในทุกวัน และสิ่งเหล่านั้น ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยใจในวันที่วันนี้กำลังจะจบลง ผมอยากบอกว่าหากวันนี้ไม่ได้จบลงอย่างที่คุณคิดนั่นไม่ได้เป็นเพราะความผิดของคุณเองทั้งหมด มันมีปัจจัยมากมายเหลือเกินที่อยู่เหนือการคาดการณ์และอยู่เหนือการควบคุมของเรา สิ่งสำคัญ คือ การที่เมื่อวันนี้ทั้งวันจบลงและเราเริ่มต้นใหม่ในวันรุ่งขึ้นเรายังคงเริ่มต้นด้วยความตั้งใจที่ดีเหมือนเดิม วันนี้กำลังจะจบลงทุกๆ อย่างกำลังจะผ่านไปเดี๋ยวพรุ่งนี้เรื่องของวันนี้ก็จะกลายเป็นอดีตไม่ว่าอะไรก็ตามที่ได้เกิดขึ้นไปแล้วในเช้าวันรุ่งขึ้น มันจะดูสำคัญลดลงมากกว่าที่เราคิดTweet ขอแค่เราอย่าเสียใจกับวันนี้หากเราแน่ใจว่า เราได้เริ่มต้นวันด้วยความตั้งใจที่ดีบางสิ่ง บางอย่าง ความสำคัญของมันไม่ได้อยู่ที่จบลงอย่างไรแต่อยู่ที่มันเกิดขึ้น และดำรงอยู่ด้วยความรู้สึกแบบไหนต่างหาก

บางครั้ง การหยุดความสัมพันธ์ คือ ทางเลือกเดียวที่เราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่

ทุกสิ่งบนโลกใบนี้เกิดขึ้น แล้วก็จบลงแล้วก็เกิดขึ้น แล้วก็จบลงเสมอๆ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร และไม่ว่ากับใครเราห้ามปรามความสิ้นสุดไม่ได้เลยคงเหมือนกับที่เราไม่อาจห้ามเวลาไม่ให้หยุดเดินได้ ถึงอย่างนั้นการต้องยอมให้ความสัมพันธ์จบลงก็เป็นเรื่องที่ยากเสมอเมื่อสิ่งที่ต้องจ่าย คือ เวลาทั้งหมดที่เคยใช้ด้วยกันจะเปลี่ยนสถานะเหลือเพียงแค่อดีตและภาพที่เคยทำให้เรายิ้มแทบตายอาจเป็นภาพที่ทำให้เราร้องไห้แทบบ้า เมื่อเวลาเปลี่ยนเมื่อความสัมพันธ์เปลี่ยนความรู้สึกไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิม ในความสัมพันธ์จึงจะมีบางคนที่พยายามทุกอย่างเพื่อที่จะรักษาความสัมพันธ์นั้นเอาไว้และบ่อยครั้ง กลายเป็นคนที่พยายามรักษาความสัมพันธ์นั้นเองคือ คนที่เจ็บปวดมากที่สุด สิ่งที่ดีที่สุดที่เราทำได้กับความสัมพันธ์ที่หมดอายุคือ สิ่งเดียวที่เราทำกับอาหารที่หมดอายุคือ การเลือกที่จะปล่อยไป อย่าได้เก็บเอาไว้ เพราะในความเป็นจริงยิ่งเรายอมปล่อยความสัมพันธ์บางความสัมพันธ์ออกไปจากชีวิตเราได้ไวเท่าไหร่เรายิ่งเริ่มต้นใหม่ได้ไวมากขึ้นเท่านั้น การเริ่มต้นใหม่ ไม่ได้แปลว่า เราต้องเริ่มต้นความสัมพันธ์ความรักในสถานะคู่รัก ไม่ใช่สิ่งที่เราจำเป็นต้องมีตลอดเวลา สิ่งที่เราจำเป็นต้องมีตลอดเวลาคือความรักที่เรามีให้ตัวเอง นั่นคือสิ่งสำคัญ

คุณคือคุณที่พิเศษที่สุดบนโลกใบนี้เลยล่ะ

คนเราทุกคนมีข้อดีและคนเราทุกคนมีข้อเสีย เรามีข้อดีของเราแต่เชื่อไหมว่า เราก็มีข้อเสียของเรา เธออาจคิดว่า เธอมีข้อเสียมากมายแต่เธอเชื่อเถอะว่า เธอก็มีข้อดีของเธอ คนที่เธอไม่ชอบเขาอาจมีด้านแย่ๆ อยู่จริงนะแต่เชื่อไหมว่า เขาก็คงมีด้านที่งดงามซ่อนอยู่ ส่วนคนที่เธอปลาบปลื้มและเห็นแต่ด้านดีงามของเขาแต่ก็อาจเป็นไปได้เช่นกันที่เขาอาจมีแง่มุมที่ด้อยกว่าคนอื่น ไม่มีใครสมบูรณ์แบบหรอกนะฉันก็ไม่สมบูรณ์แบบเธอก็เช่นกัน สิ่งที่เสียเวลาที่สุดที่คนเราชอบทำกันคือการเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เกรดของเธอมันควรดูมาก หรือว่าดูน้อยเมื่อเทียบกับความสามารถของเธอไม่ใช่เมื่อเธอเอามันไปเทียบกับคนอื่น รายได้ของเธอ ควรดูมากหรือดูน้อยเมื่อเทียบกับรายจ่ายของเธอไม่ใช่เมื่อเธอเอารายได้นั้นไปเปรียบเทียบกับใคร ฉันไม่อยากให้เธอเอาตัวเองไปเปรียบกับใครเลยเพราะเธอเองก็มีสิ่งพิเศษอย่างที่เธอเป็นเธอมีรอยยิ้ม ที่ต้องเป็นเธอเท่านั้นยิ้ม แล้วจะทำให้โลกของใครบางคนสว่างไสวเธอมีความน่ารักในแบบเธอเท่านั้น ที่ใครบางคนรอให้เธอกลับบ้านไปหาเขาในทุกวันเธอมีน้ำใจในแบบเธอ ที่ใครบางคนมอบมิตรภาพของเขาให้เธอ เธออาจเหนื่อยและท้อได้ในบางวันแต่อย่าหยุดภาคภูมิใจในตัวเองเลย เพราะท่ามกลางคนมากมายบนโลกใบนี้เราต่างเป็นเราคนเดียว ที่มีหนึ่งเดียวบนโลกใบนี้แล้วล่ะ เมื่อเราเป็นเราคนเดียวบนโลกใบนี้เราจึงเป็นเราคนเดียวที่พิเศษบนโลกใบนี้ และไม่ควรให้ใคร หรืออะไรก็ตามที่เราต้องพบเจอในแต่ละวัน ทำให้เราลืมความจริงข้อนั้นไป ความจริงที่ว่า เธอน่ะพิเศษมากแค่ไหน

ชีวิตเป็นของเรา จนกว่าเราจะยอมให้มันเป็นของคนอื่น

ตั้งแต่เราเกิดมา จนถึงทุกวันนี้เรารู้สึกอย่างแท้จริงไหมว่า ชีวิตนี้เป็นของเรา หรือว่าไม่ใช่ เราได้เป็นคนกำหนดเส้นทางที่ตัวเองเดินหรือเปล่าเป็นคนเลือกที่จะเรียน ในสิ่งที่อยากเรียนเป็นคนเลือกที่จะเป็น ในสิ่งที่อยากเป็นเป็นคนเลือกที่จะทำ ในสิ่งที่อยากทำ หรือว่า แท้จริงแล้วตั้งแต่เรียน ทำงาน จนทำอะไรก็ตามเราใช้ชีวิตตามความคิดเห็นของคนอื่น ใครบอกเราว่า ควรเรียนอะไร ควรเป็นอะไร ควรทำอะไรเราก็เชื่ออย่างนั้น จริงๆ การรับฟังความคิดเห็นคนอื่นไม่ใช่เรื่องที่ผิดในทางตรงกันข้าม เป็นเรื่องที่ดีด้วยซำ้เพราะว่า ทำให้เรารอบคอบมากขึ้น และการที่เราจะเชื่อฟังในความคิดเห็นคนอื่นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหากนั้นเป็นเจตจำนงอิสระของเราจริงๆที่เลือกจะเชื่อคำแนะนำของใครคนนั้นเพราะคิดว่า เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเรา ประเด็นสำคัญจึงไม่ใช่ว่า เราทำตามความเห็นของคนอื่นด้วยซ้ำแต่คือการที่เรามีสิทธิเลือกจริงๆ หรือเปล่าว่า เราจะทำตามความคิดเห็นของคนอื่นหรือจะทำตามความคิดเห็นของเราเอง ไม่ว่าจะทำอะไร หรือว่าเป็นอะไรหากเราถูกบังคับให้เลือกโดยคนอื่นแม้สุดท้ายแล้ว ทางเลือกนั้นจะย้อนคืนกลับมาให้ผลดีกับเราแต่เราก็อาจไม่มีความสุข ในทางตรงกันข้ามหากเราเลือกที่จะทำหรือไม่ทำสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเองแน่นอนว่า บางคราวอาจผิดหวัง บางวันอาจล้มเหลว และบางทีอาจต้องเสียใจแต่เราจะไม่มีอะไรให้ต้องเสียดายเลยเพราะเราได้ทำตามความคิดอ่านที่เราเองเป็นคนเลือกไปแล้ว ชีวิต คือ การที่เราเลือกอะไรก็ตามเราต้องยอมรับผลในสิ่งที่เราเลือกแต่สิ่งสำคัญจริงๆ คือ การแน่ใจว่า เราเองเป็นคนเลือกเองไม่ใช้ใครเลือกให้เรา เพราะชีวิตนี้เป็นชีวิตของเราคนที่จะสุข หรือว่าเศร้ากับชีวิตนี้มีแค่เราผู้เดียวเท่านั้นไม่เกี่ยวกับใครอื่น