เพียงเพราะว่า ใครบางคนไม่ใช่ ความรักไม่ได้ผิด

เมื่ออะไรก็ตามที่เราคาดหวังเกิดความผิดพลาดขึ้นมาไม่เป็นอย่างที่เราคิด ไม่ใช่อย่างที่เราเห็นสิ่งแรกที่เรามักทำกันโดยไม่ได้ตั้งใจคือการหาว่า ‘ใคร’ หรือ ‘อะไร’ ที่ผิดพลาดและบ่อยครั้งมักจบลงตรงการไม่โทษคนอื่นก็โทษตัวเองทั้งที่ไม่ว่าจะโทษใครไปไม่เคยช่วยให้อะไรๆ ดีขึ้นมา นอกจากโทษคนอื่นและโทษตัวเองแล้วกับความสัมพันธ์ที่ไม่ได้เป็นไปอย่างที่เราคาดหวังจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามความสัมพันธ์นั้นเกิดข้อผิดพลาดขึ้นมาสิ่งที่เราทำ คือการโทษความรัก ความรักกลายเป็นสิ่งที่ไม่ดีความรักกลายเป็นสิ่งที่โหดร้ายความรักกลายเป็นเรื่องที่เราหวาดกลัวความรักไม่ใช่สิ่งที่เรามองว่ามันสวยงามอีกต่อไป ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วความรักคือสิ่งที่ทำให้คนสองคนมาเจอกันและดึงดูดคนสองคนเข้าหากันแต่ความรักนั้นจะไปได้รอดตลอดหรือไม่อยู่ที่คนสองคนจะประคองความรักนั้นไว้ได้ดีแค่ไหน ในวันที่เราผิดหวังจากความรัก ในวันที่ความรักไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด แน่นอนว่า กับทุกเรื่องที่ผ่านมาไม่ว่าดีหรือว่าร้าย การทบทวนบทเรียนเป็นสิ่งที่จำเป็น แต่อย่าได้หวาดกลัวความรัก อย่าได้ป้ายสีว่าความรักเป็นสิ่งที่ชั่วร้าย อย่ามองความรักในแง่ร้าย ความรักคือสิ่งดีงามเหมือนกับทุกๆ สิ่งบนโลกใบนี้อยู่ที่เราเองจะใช้ความรักกันอย่างไรและรักษาความรักนั้นไว้ได้ยืนยงแค่ไหน เพราะในวันที่เรารู้สึกว่าความสุขไม่มีความหมายและในวันที่ข้างกายเราไม่มีใครอาจเป็นความรักนั่นแหละที่เยียวยาเราขึ้นมาอีกครั้งแต่ครั้งนี้เป็นความรักที่เรามอบให้ตัวเอง รักตัวเอง

บางความทรงจำยาวนานกว่าการได้พบเจอกัน

อาจจะเป็นไปอย่างที่มีคนเคยพูดว่าเรื่องราวของคนๆ หนึ่ง จะอยู่ยาวนานที่สุดในความทรงจำของคนอื่นจึงมีบางคนบนโลกใบนี้ที่เราอาจไม่ได้เจอกับเขามาเนิ่นนานแล้วแต่ความทรงจำระหว่างเรากับเขายังเป็นเรื่องราวที่ to be continued… อยู่เสมอ คนๆ นั้น ยังเป็นคนที่เรายังคิดถึงอยู่ โดยไม่ต้องพยายามคิดถึง จดจำได้อยู่ แม้บางเวลาอาจอยากที่จะลืม คนที่เรื่องราวเก่าๆ ระหว่างเราและเขา ยังทำให้เราหัวเราะและร้องไห้ได้เสมอ ผมมีเพื่อนสมัยเรียนคนหนี่งตอนนั้นเพื่อนคนนี้แอบรักสาวร่วมห้องเรียนแต่เขาไม่เคยได้เปิดเผยความรู้สึกนั้นออกไปถึงอย่างนั้นด้วยอาการที่เก็บไว้ไม่ออกเพื่อนเกือบทั้งชั้น ก็พอจะเดาได้ว่า เพื่อนคนนี้รู้สึกอย่างไรก็สาวร่วมห้องเรียนคนนั้นแต่เมื่อเรียนจบทุกคนก็ต้องแยกย้ายไปใช้ชีวิตของตัวเองและห่างเหินกันไปเป็นตามธรรมดาของชีวิตที่ต้องเติบโต จนเมื่อเร็วๆ นี้ในการนัดเจอเพื่อนเก่าเพื่อนของผมสารภาพให้ฟังว่าทุกวันนี้ยังลืมสาวร่วมห้องเรียนคนนั้นไม่ได้เลย ช่วงเวลาสามปีที่ได้เรียนอยู่ด้วยกันยังอยู่กับเขาทุกวันแม้เวลาจะผ่านมาสิบปีแล้ว คนบางคนอยู่ในความทรงจำนานกว่าชีวิตจริง ความสัมพันธ์จึงเป็นสิ่งที่มักสั้นกว่าความรักเสมอ เพราะบางครั้งความรักเกิดขึ้นแล้วแต่ความสัมพันธ์ยังไม่เกิดขึ้น และบางเวลาความสัมพันธ์ได้จบลงไปแล้วแต่ความรักยังไม่ยอมจบลงไปเลยจริงๆ ใครบางคนแค่ถูกเปลี่ยนสถานะจากคนที่เรารักเป็นคนที่เรายังรักและไม่ลืม

หลังช่วงเวลาของความสุข จะตอบคำถามว่า เรายังใช่คนที่อยากร่วมทุกข์ด้วยกันหรือเปล่า

ใครๆ ก็อยากมีความสุขความสุขเป็นทั้งปลายทางที่เราอยากเดินไปให้ถึงและเป็นทั้งระหว่างทางที่เราอยากมีในทุกๆ วัน เวลาที่เราเรียน หรือเวลาที่เราทำงานหากว่า เลือกได้ เราก็คงอยากทำในสิ่งที่ทำแล้วมีความสุขกับความสัมพันธ์เช่นกัน หากเป็นไปได้ เราก็คงอยากมีความสัมพันธ์ที่มีความสุข เคยมีคนบอกว่า แม้เราจะตั้งสเป๊คส่วนตัวของแต่ละคนไว้อย่างไร แต่หากได้อยู่กับใครแล้วรู้สึกมีความสุข บางครั้งสเป๊คก็ไม่ได้สำคัญอีกต่อไป หากเลือกได้เราคงอยากรักคนที่การอยู่ด้วยกันแล้วหัวใจของเรารู้สึกสบายใจไม่มีความทุกข์ หรือว่า ความเศร้าใดมาทำให้ต้องหม่นหมอง ถึงอย่างนั้นในความเป็นจริงชีวิตของคนเราทุกคนไม่ใช่ว่าจะมีแต่ความสุขความทุกข์ก็เป็นของที่มาคู่กัน แม้กับใครบางคนที่เรารู้สึกว่า การได้อยู่กับเขาแล้วมีความสุขก็ตามคงปฏิเสธไม่ได้ว่า ในบางช่วงเวลาเราก็ต้องเผชิญหน้ากับความทุกข์ไปด้วยกัน การที่เราอยู่กับใครแล้วมีความสุขนั่นอาจเป็นเหตุผลว่า เขาคือคนที่เราอยากอยู่ด้วยหรือเปล่าแต่การที่เราอยู่กับใครในช่วงเวลาที่มีความทุกข์นั่นจะตอบคำถามว่า เขาใช่คนที่เราอยากมีอยู่ข้างๆ ไปตลอกชีวิตจริงหรือไม่ เพราะการที่เราจะหาคนที่ร่วมสุข หรือคนที่ทำให้เรามีความสุขอาจไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นจนเกินไปแต่การหาคนที่พร้อมจะร่วมทุกข์ไปกับเรา คนที่ทำให้แม้แต่การเผชิญหน้ากับความเศร้าก็ยังเป็นเรื่องอบอุ่นใจคนๆ นั้น คือ คนที่มีความหมายกับเราจริงๆ

ความสัมพันธ์ที่ไม่ควรใกล้กันไปมากกว่านี้

ความรักเป็นเรื่องของหัวใจไม่ว่าจะเป็นหัวใจที่ตั้งใจหรือว่า หัวใจที่เผลอใจก็ตามแต่เมื่อเป็นเรื่องของหัวใจแล้วเหตุผลใดๆ ที่เราเคยใช้ในเรื่องราวต่างๆเมื่อเป็นเรื่องราวของความรักแล้วเหตุผลเหล่านั้นจะถูกลดทอนไปจนไม่เหลือ สมัยก่อน เคยเข้าใจว่าหากเรารักใคร เราต้องพยายามสร้างความสัมพันธ์กับเขาเอาตัวของเราไปอยู่ใกล้ๆ กับเขาเพื่อที่จะได้เจอเขาเพื่อที่จะได้พัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างกันให้ดีขึ้น เมื่อเติบโตขึ้น เข้าสู่โลกที่เรียกว่า ผู้ใหญ่เราจึงพบว่า ความสัมพันธ์ที่มาในนามของความรักมีอะไรที่ซับซ้อนกว่าที่เราคิด ไม่ใช่ทุกคนที่เรารู้สึกดีหรอก ที่เราจะแสดงความรู้สึกที่มีให้เขาออกไปได้ ไม่ใช่ทุกคนที่เราอยากอยู่ใกล้หรอก ที่เราจะเอาตัวของเราไปอยู่ใกล้เขาได้ และไม่ใช่ทุกคนที่เรารู้ว่ารักหรอก ที่เราจะบอกเขาว่ารักได้ เพราะบางครั้งแม้ความรักจะเป็นความสุขแต่ความรักก็อาจเป็นทุกข์ได้หากเรารักใครบางคนผิดเวลา ผิดสถานะ การเก็บความรู้สึกบางอย่างไว้ในใจและเลือกที่จะรักษาระยะห่างระหว่างกันไว้จึงอาจเป็นทางที่ดีที่สุดที่เราทำได้ในฐานะของคนที่รู้สึกรักกัน

จงรักคนที่ทำให้รู้สึกว่า ความเงียบระหว่างกันไม่ใช่เรื่องน่าอึดอัด

การที่เราจะรักใครสักคน หรือแม้ไม่ถึงขั้นรัก แต่ตัดสินใจจะลองคบหาเปิดใจให้ใครสักคน อาจต้องมีเหตุผลดีๆ มากมาย เขาอาจเป็นคนนั้น คนที่คุยกันแล้วสบายใจ เขาอาจเป็นคนนั้น คนที่อยู่ด้วยแล้วรับรู้ถึงความเข้าใจ เขาอาจเป็นคนนั้น คนที่ความรักจากการกระทำเสียงดังมากกว่าคำพูด มีเหตุผลมากมาย ที่เราจะเลือกใครสักคนมาเป็นคนที่อยู่ข้างๆ เรา ใช้เวลาร่วมกันกับเรา ผ่านเรื่องราวทั้งดีและไม่ดีไปด้วยกัน ถึงอย่างนั้น สิ่งสำคัญกว่าแค่การเริ่มต้นรักกัน คือการที่จะรักษาความรักนั้นไว้ และการอยู่ร่วมกันในความรักนั้นให้ได้ คนเราตอนคบกันใหม่ๆ เหมือนการเรียนรู้ในเรื่องราวใหม่ๆ มีสิ่งต่างๆ มากมายที่ทำให้เราอยากรู้ มีคำถามมากมายให้เราสงสัย มีอะไรมากมายให้เราต้องการค้นหา แต่พอเวลาผ่านไป สิ่งที่เราอยากค้นหา สิ่งที่เราอยากเรียนรู้ สิ่งที่เราอยากแลกเปลี่ยนระหว่างกัน ย่อมลดน้อยลงตามวันเวลา คู่รักหลายๆ คู่ พูดน้อยกันเรื่อยๆ แต่คู่รักที่พูดกันน้อยลงมีสองแบบ แบบแรก คือ คู่รักที่ความสัมพันธ์กลายเป็นความจืดจาง และการอยู่ในความเงียบที่ไร้บทสนทนานั้น ทำให้ต่างคนต่างรู้สึกถึงอึดอัดในหัวใจ อีกแบบ คือ คู่รักที่ความสัมพันธ์เป็นไปด้วยความเข้าใจ ความสัมพันธ์แม้ไม่พูดกันเท่าเดิม แต่ก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกมากกว่าเดิม ถึงต้องตกอยู่ในความเงียบระหว่างกัน ก็ให้ความรู้สึกสบายใจ ความปลอดโปร่งใจที่มีกันและกัน ในความรัก เราอาจชอบคนที่คุยด้วยแล้วถูกคอ มีทัศนคติที่ถูกใจ แต่คงจะดียิ่งกว่า ถ้าเราได้เจอและรักใครสักคน คนที่แม้แต่ในความเงียบ คำว่ารักยังดังอยู่ในความรู้สึก

เพราะอะไรเราถีงควรสนิทกับความเหงาไว้บ้าง

น่าจะมีคนไปค้นคว้าเสียทีว่า โลกใบนี้มีความเหงาเกิดขึ้นมานานเท่าไหร่แล้ว สมัยที่เรายังเป็นมนุษย์ถ้ำ แล้วต้องออกเดินล่าเพียงลำพังในผืนป่า เราจะรู้สึกเหงาเหมือนสมัยปัจจุบันที่เราต้องใช้ชีวิตเพียงลำพังท่ามกลางตึกสูงตระหง่านหรือเปล่า ในยุคนี้ ความเหงาดูราวกับเป็นเรื่องโหดร้าย สินค้ามากมายถูกออกแบบมาเพื่อคลายความเหงาให้กับผู้คน ไม่ว่าจะเป็นเพลง ภาพยนตร์ หนังสือ และแอพพลิแคลชั่นต่างๆ ล้วนถูกออกแบบมาเพื่อให้เรามี “อะไรทำ” จะได้ไม่ต้องจมอยู่กับความเหงา แม้กับความสัมพันธ์ บางครั้ง บางคนยังใช้ความสัมพันธ์เป็นเกราะกำบังความเหงา เมื่อเขาพบว่า การต้องนอนเพียงลำพัง การไม่มีใครให้บอกว่ารัก เป็นชีวิตที่แสนเดียวดาย จริงอยู่ ความเหงาอาจไม่ใช่เพื่อนที่น่ารัก แต่ใช่ไหมว่า หากเป็นคนความเหงาก็ไม่ควรนับเป็นศัตรู เพราะหากให้พูดอย่างตรงไปตรงมา ความเหงาไม่เคยทำร้ายเรา อย่างน้อยก็ไม่เท่ากับความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนของผู้คน หากความเหงาเป็นมนุษย์ ความเหงาคงเป็นเหมือนเพื่อนคนหนึ่ง ที่อาจพูดไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ และออกจะขี้อายเสียด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างนั้น เพื่อนคนนี้ไม่เคยทำในสิ่งที่เพื่อนเขาจะไม่ทำกัน เพื่อนชื่อความเหงาไม่เคยทิ้งเราไว้กลางทาง เพื่อนชื่อความเหงาไม่เคยหมดรักเรา เพื่อนชื่อความเหงาไม่เคยเอาเราไปนินทา และเพื่อนที่ชื่อความเหงา คือ เพื่อนที่เปิดโอกาสให้เราได้อยู่กับตัวเอง อย่าหวาดกลัวความเหงา ความเหงาไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวแต่อย่างใด ในทางตรงกันข้าม ลองทำความรู้จัก สนิทกับความเหงาดูบ้าง เพราะในโลกของความเหงา ไม่มีใครต้องเสียน้ำตาเพราะว่าใครหมดใจ

ความเสมอต้นเสมอปลายในความหมายของความสัมพันธ์ คือการที่ความใส่ใจจะไม่ลดลงตามวันเวลา

เวลาที่คนสองคนคบกันใหม่ๆความใส่ใจคือสิ่งที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติแม้เรื่องเล็กน้อยของคนที่เราชอบเราก็จะสนใจอยากรู้และเมื่อได้รู้แล้ว ก็จะจดจำไม่รู้ลืม ความใส่ใจเป็นองค์ประกอบสำคัญของความสัมพันธ์จะเห็นได้ว่า ยิ่งเราใส่ใจใครบางคนมากเท่าไหร่ยิ่งแสดงให้เห็นว่า ใครคนนั้นมีความหมายกับเรามากเท่านั้น ความใส่ใจก็เหมือนกับความสนใจแต่ความสนใจจะลึกซึ้งน้อยกว่าความใส่ใจความสนใจมีวันที่จะจางลงส่วนความใส่ใจเป็นสิ่งที่ไม่ควรจางลงไปง่ายๆ ตามวันเวลา ในทางตรงกันข้าม ยิ่งคบกันนานมากขึ้น ยิ่งรู้จักกันมากขึ้น ความใส่ใจระหว่างกัน ควรยิ่งเป็นสิ่งที่เพิ่มมากขึ้นไปอีก แต่ในความเป็นจริง มักไม่ได้เป็นอย่างนั้น ยิ่งคบกันมาอย่างยาวนานแค่ไหน ความใส่ใจระหว่างกันยิ่งลดลง และเมื่อไหร่ก็ตามที่ความใส่ใจน้อยลงเมื่อนั้นความรักจะเริ่มจืดจางลงกลายเป็นความเฉยชาจนหมดรักไปในท้ายที่สุด หากเป็นไปได้และหากหัวใจของเรายังรักกันอยู่เราอย่ายอมให้ความใส่ใจลดน้อยลงตามวันเวลาแต่ให้ความใส่ใจเป็นสิ่งที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะความใส่ใจเมื่อเราเติมลงไปในความสัมพันธ์นั่นคือความรักที่เราแสดงออกผ่านการกระทำแม้ไม่ต้องมีคำพูดใด

แค่ยอมรับ ไม่ได้แปลว่า ยอมแพ้

มีคนถามผมว่า วิธีการรับมือกับความเสียใจ ไม่ว่าจะเป็นความเสียใจจากความผิดหวังด้านความรัก หรือว่า ความเสียใจในการใช้ชีวิตกับเรื่องราวต่างๆ ที่ต้องพบเจอในแต่ละวัน คืออะไร ผมมักบอกว่า วิธีการรับมือกับความเสียใจได้ดีที่สุด คือการยอมรับความจริง เพื่อที่จะยอมรับให้ได้ว่า สิ่งนั้นเกิดขึ้นแล้ว หลายคนมองว่า การยอมรับความจริงเท่ากับการยอมแพ้ ทั้งที่ในความเป็นจริงการยอมรับความจริงไม่ใช่การยอมแพ้แต่อย่างใด ในทางตรงกันข้ามการยอมรับความจริง คือหนทางเดียวที่เราจะก้าวข้ามผ่านความผิดหวังไปได้ เพื่อที่จะเริ่มต้นใหม่เพราะตราบใดก็ตามที่เรายังหลอกตัวเองอยู่ ตราบใดที่เรายังไม่ยอมรับความจริงในสิ่งที่ได้เกิดขึ้นแล้ว ตราบเท่านั้นที่ความทุกข์ขื่นขมยังถมทับอยู่ในหัวใจของเรา หญิงสาวคนหนึ่ง คบกันกับคนรักมาสิบกว่าปี เธอเชื่อใจในหนุ่มคนรักของเธอมาก และไม่เคยคิดถึงการลาจาก แต่วันหนึ่งเหมือนโดนฟ้าผ่า เธอค้นพบว่า เธอไม่ใช่คนเดียวที่ชายหนุ่มของเธอรักอีกต่อไป เธอพยายามหาวิถีทางที่จะตัดใจจากความสัมพันธ์ แต่เธอไม่อาจมองเห็นทางออกนั้น ทางออกนั้น แท้จริง คือการที่หญิงสาวต้องยอมรับว่า ชายหนุ่มมีคนอื่นแล้ว และเธอไม่ใช่รักเดียวของเขาอีกต่อไป การยอมรับความจริงเป็นเรื่องเจ็บปวด แต่บางครั้ง ความเจ็บปวดนั่นแหละ คือสิ่งที่ทำให้คนเราตัดใจได้ หลายคนรู้ว่า ไม่มีหวัง แต่เลือกที่จะหลอกตัวเอง เพื่อที่จะมีความสุขกับความไม่จริง ทั้งที่ความสุขในความไม่จริงนั้น ไม่ใช่ความสุขเลย มีแต่การยอมรับความจริงเท่านั้น ที่จะช่วยให้เราผ่านมันไปได้จริงๆ

เราอาจต้องการความรัก แต่ไม่ได้ต้องการคนในฐานะคู่รัก

เพลงดังเพลงหนึ่งของวง The beatle ร้องว่า all you need is love แปลได้ว่า สิ่งทั้งหมดที่เธอต้องการคือความรัก ผมเชื่อว่า เราทุกคนบนโลกใบนี้ไม่ว่าใคร เราต้องการความรักด้วยกันทั้งนั้น หากลมหายใจคือสิ่งที่ทำให้เรามีชีวิต ความรักคงเป็นเหตุผลที่ทำให้เรายังอยากมีชีวิตต่อไป แต่การต้องการความรักในความคิดของผม ไม่ได้แปลว่า เราต้องการที่จะรับความรักเท่านั้น แต่แปลว่า เราต้องการที่จะให้ความรักแก่คนอื่นด้วย มนุษย์ไม่ได้เกิดมาเพื่อรับ หรือให้ความรักอย่างเดียว แต่เราเกิดมาเพื่อทั้งรับและให้ความรักไปด้วยกัน ความรักหากไม่ได้รับ ก็ไม่อิ่มเอิบในหัวใจ แต่หากไม่ได้ให้ ความรักก็ไม่ผลิบานในใจของเราเช่นกัน ในความรัก เราเลยอยากเป็นทั้งผู้ให้ และผู้รับ แต่การที่เราอยากเป็นผู้ให้และผู้รับในความรัก ไม่ได้แปลว่า เราต้องการความสัมพันธ์ในสถานะของคู่รักเสมอไป กับบางคน เขาก็พบว่า การมีชีวิตโสด การอยู่คนเดียว เขาก็มีความสุข และมีความรักในหัวใจได้ แทนที่จะมอบความรักและชีวิตให้กับคนๆ เดียว แต่เขาสามาถมอบความรักให้คนอื่นๆ และสิ่งอื่นๆ รวมถึงรักตัวเองการมีความรัก และการมีคู่รักไม่ใช่เรื่องที่แย่ หรือว่า เลวร้าย แต่การมีความรักโดยไม่ได้มีคู่รักก็ไม่ได้เป็นเรื่องที่แย่เช่นกัน เราทุกคนสามารถมีความรักได้ ไม่ว่าเราจะมีใครในสถานะคนรักหรือเปล่า

เรื่องง่ายๆ ที่ผู้ชาย (บางคน) (อาจ) ไม่รู้

สมัยตอนที่ผมเป็นเด็ก เคยมีเพลงๆ หนึ่ง ของคุณปาน ธนพร ดังมากชื่อเพลงประมาณว่า “เรื่องง่ายๆ ที่ผู้ชายไม่รู้”เนื้อหาเกี่ยวกับ เรื่องราวต่างๆ ที่ผู้ชายไม่รู้และเรื่องราวเหล่านั้น ก็มักเป็นเรื่องความรู้สึกของผู้หญิงแม้สำหรับผม การจะเข้าใจความรู้สึกของผู้หญิงไม่ควรจัดอยู่ในหมวดง่ายแต่ก็มีบางเรื่องที่ผมคิดว่า ผู้ชายอย่างเราควรรู้นะครับ 1.ส่วนใหญ่แล้ว ผู้หญิงจะเป็นคนที่ชอบง่าย รักยาก และเลิกรักยากยิ่งกว่า ผู้หญิงส่วนใหญ่ จะค่อนข้างปลื้ม หรือชื่นชมคนง่ายครับแต่ความปลื้ม และความชื่นชมนั้น ไม่ใช่ความรัก เพราะสำหรับการที่จะรักใครสักคน ผู้หญิงส่วนใหญ่ค่อนข้างรักคนยากเลยแล้วที่ผู้หญิงรักใครยากก็ไม่ใช่อะไร เพราะว่า ผู้หญิงเลิกรักยากเช่นกัน ดังนั้น ถ้ายังไม่แน่ใจว่า คนๆ นั้นจะเป็นคนที่ใช่จริงๆ หรือเปล่าผู้หญิงก็มักยังไม่ตกลงปลงใจด้วยเท่าไหร่ เพราะรู้ว่า หากตกลงปลงใจคบกันไปแล้ว ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ผู้หญิงคนนั้นมักจะเลิกรักได้ยากมากๆ 2.ถึงผู้หญิงจะเลิกรักยาก แต่ถ้าผู้หญิงหมดรักแล้ว จะหมดรักเลย เมื่อไหร่ก็ตาม ที่คุณทำให้ผู้หญิงคนหนึ่ง หมดรักไปแล้วจริงๆ ส่วนใหญ่แล้วให้เลิกคิดถึงการหวนคืนกลับมาดีกันดังเดิมเลยครับ เพราะสำหรับผู้หญิงคนนั้น คุณจะไม่มีตัวตนอะไรกับเธออีกต่อไปสำหรับเธอ คุณได้ตายไปจากใจแล้ว เพราะคุณจะไม่มีวันฟื้นคืนกลับมาในความรักของเธอได้อีกเลบ 3.ผู้หญิงเข้มแข็งกว่าที่เราคิด และน้ำตาไม่ได้แปลว่า อ่อนแอเลย ผู้หญิงส่วนใหญ่ ดูเป็นคนที่มีความอ่อนไหว อ่อนโยน แต่อย่าตีความว่าความอ่อนไหว หรืออ่อนโยนเป็นความอ่อนแอเลยนะครับ เพราะในความเป็นจริง […]