วันหนึ่งเราจะมองความเสียใจในวันนี้ด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

ปัจจุบัน จะทำให้เรามองเรื่องราวทุกอย่างใหญ่กว่าความเป็นจริงเสมอ เพราะเรามองมันจากสายตาของปัจจุบัน เหมือนการที่เรามองอะไรจากระยะใกล้ เราจะรู้สึกว่า มันใหญ่มาก จนเราเริ่มเขยิบสิ่งของชิ้นนั้นออกห่างไปเรื่อยๆ เราก็จะพบว่า ขนาดของสิ่งของชิ้นนั้นก็จะเล็กลงเรื่อยๆ ตามระยะทางที่ห่างออกไป ยื่งใกล้ ยิ่งใหญ่ ยื่งห่าง ยิ่งเล็กลง กับความทุกข์ กับปัญหา กับอุปสรรค กับเรื่องราวต่างๆ ที่เข้ามาในชีวิต ก็ไม่ได้แตกต่างกัน ในช่วงเวลาที่มันค่อยๆ เขยิบเข้ามาใกล้เรา เราจะรู้สึกว่า มันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และมันจะใหญ่มากที่สุด ตอนที่อยู่ตรงหน้าเรา ความทุกข์ ปัญหา อุปสรรค เรื่องราวต่างๆ เหล่านั้น มันจะใหญ่เสียจนเรารู้สึกว่า มันคือทางตัน เป็นทางตันที่เราไม่อาจจะผ่านไปได้เลย แต่ในความเป็นจริงแล้ว ไม่มีอะไรที่จะไม่ผ่านไป ไม่มีอะไรที่จะคงอยู่ตลอดไป ข่าวดีคือ, ความเศร้าก็เช่นกัน มีแต่เพียงตัวของเราเองเท่านั้น ที่บางครั้งอาจโดยไม่รู้ตัว เราก็เป็นฝ่ายโอบกอดความทุกข์นั้นเอาไว้ ด้วยการจมอยู่กับมัน ด้วยการย้ำคิดถึงมัน เป็นการรั้งความเศร้าเอาไว้โดยที่เราไม่รู้ตัว แต่ถ้าเราเข้าใจ เข้าใจว่า ความเศร้า ปัญหา อุปสรรคต่างๆ ก็เหมือนทุกสิ่ง เข้ามา เพื่อออกไป ไม่ได้อยู่อย่างถาวร เราก็จะไม่กอดเก็บความทุกข์ … Continue reading วันหนึ่งเราจะมองความเสียใจในวันนี้ด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป