อย่าอายที่จะร้องไห้ออกมา ในวันที่การจากลาเป็นเรื่องจริง

ถ้าเป็นไปได้ เราคงไม่อยากร้องไห้ให้ใครเห็น ไม่สิ, ถ้าเลือกได้ เราคงไม่อยากร้องไห้ออกมาเลย จริงอยู่ ในบางเวลา น้ำตาก็ออกมาจากความรู้สึกตื้นตันในหัวใจ แต่ส่วนใหญ่แล้ว น้ำตาจะออกมาจากความรู้สึกเสียใจ และคงไม่มีใครที่อยากจะเสียใจ ถึงอย่างนั้น ดีใจ เสียใจ ก็เป็นธรรมชาติของชีวิตอย่างหนึ่ง เป็นธรรมชาติของชีวิตพอๆ กับการพบเจอและการจากลา เมื่อมันเป็นธรรมชาติของชีวิต นั่นแปลว่า ไม่มีใครจะเลี่ยงได้ ไม่สักคน... เราทุกคนต้องพบเจอและผ่านความเสียใจ เราทุกคนต้องพบเจอและผ่านการจากลา และบ่อยครั้ง การจากลานั่นแหละเป็นที่มาของความเสียใจ ที่ถ้าเราเลือกได้ เราคงไม่อยากให้มันเกิดขึ้น แต่ในชีวิต บางอย่างเราก็เลือกไม่ได้ เมื่อเรารักใครสักคน ไม่ว่าเราจะรักเขาในฐานะอะไร แต่ด้วยเหตุปัจจัยบางอย่าง ช้าหรือเร็ว คนเราต้องจากกันเสมอ และความจริงข้อนั้น ทำร้ายหัวใจเราตลอดมา จนบางครั้งน้ำตาก็ไหล ใช่ ถ้าเลือกได้ เราคงไม่อยากร้องไห้ ไม่ว่ากับเรื่องอะไรทั้งนั้น ถึงอย่างนั้น ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นและมีอยู่บนโลกใบนี้ ก็ล้วนเกิดขึ้นมาด้วยเหตุผลบางประการ เราเชื่อว่า น้ำตาก็เช่นกัน น้ำตาอาจเป็นคำพูดของคนที่ไม่อาจพูดระบายออกมาได้ เป็นการแสดงออกทางความรู้สึกของถ้อยคำเป็นล้านที่เราเก็บไว้ในใจ และในวันที่เรารู้สึกไม่ไหว ไม่มีอะไรต้องอาย ระบายออกมา ให้น้ำตาได้ทำหน้าที่ของมัน เหมือนที่เราอนุญาตให้หัวใจได้ทำหน้าที่ของตัวเอง ด้วยการรักใครบางคน

เรื่องของเราจะยังเป็นฝันดีแม้ในวันที่ตื่นมาแล้วไม่มีกันอีกต่อไป

อาจเพราะว่า ตอนที่เรารักกัน เราทุ่มเทให้กับความรักนั้นมากมาย อาจเพราะว่า ตอนที่เรารักกัน เราเชื่อว่า ความรู้สึกของเราจะเป็นอย่างนั้นเสมอ ทั้งที่ในความเป็นจริง กับสิ่งที่เรียกว่าหัวใจ ไม่มีอะไรแน่นอน และเพราะความเป็นจริง ต่อให้รักกันแค่ไหน เราก็ต้องจากกันในสักวันแน่นอน คำพูดดีๆ มากมาย ที่ออกมาจากใจวันนั้น เราพูดกันมาจากหัวใจ แต่เพราะอะไรๆ มากมาย ทุกสิ่งภายในใจของเราเปลี่ยน เราก็เลยเปลี่ยนไป ฉันเคยเชื่อ และเชื่อว่า เธอเคยเชื่อเช่นกัน ว่าความรักของเรา จะมีความหมายเดียวกับคำว่า นิจนิรันด์ แต่เพราะทุกอย่างอาจเปลี่ยนไป และเราเองก็เปลี่ยนไป คำว่ารัก บางทีก็แสนสั้น เรากลายเป็นอดีต ไม่เหลือปัจจุบัน เรากลายเป็นอดีต เหลือแต่เรื่องราวที่กลายเป็นความฝัน อาจเพราะเรากอดกันไม่แน่นพอ หรืออาจเพราะเรากอดกันแน่นจนเกินไป สุดท้ายระหว่างเรา สิ่งที่เหลือ คือ ความเสียใจ แต่ถึงอย่างนั้นฉันยังอยากขอบใจ ที่ครั้งหนึ่งเราได้รักกัน และแม้มันจะเป็นเพียงแค่ชั่วหลับตาฝัน แต่มันจะเป็นฝันดี

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: