อย่าอายที่จะร้องไห้ออกมา ในวันที่การจากลาเป็นเรื่องจริง

ถ้าเป็นไปได้ เราคงไม่อยากร้องไห้ให้ใครเห็น ไม่สิ, ถ้าเลือกได้ เราคงไม่อยากร้องไห้ออกมาเลย จริงอยู่ ในบางเวลา น้ำตาก็ออกมาจากความรู้สึกตื้นตันในหัวใจ แต่ส่วนใหญ่แล้ว น้ำตาจะออกมาจากความรู้สึกเสียใจ และคงไม่มีใครที่อยากจะเสียใจ ถึงอย่างนั้น ดีใจ เสียใจ ก็เป็นธรรมชาติของชีวิตอย่างหนึ่ง เป็นธรรมชาติของชีวิตพอๆ กับการพบเจอและการจากลา เมื่อมันเป็นธรรมชาติของชีวิต นั่นแปลว่า ไม่มีใครจะเลี่ยงได้ ไม่สักคน... เราทุกคนต้องพบเจอและผ่านความเสียใจ เราทุกคนต้องพบเจอและผ่านการจากลา และบ่อยครั้ง การจากลานั่นแหละเป็นที่มาของความเสียใจ ที่ถ้าเราเลือกได้ เราคงไม่อยากให้มันเกิดขึ้น แต่ในชีวิต บางอย่างเราก็เลือกไม่ได้ เมื่อเรารักใครสักคน ไม่ว่าเราจะรักเขาในฐานะอะไร แต่ด้วยเหตุปัจจัยบางอย่าง ช้าหรือเร็ว คนเราต้องจากกันเสมอ และความจริงข้อนั้น ทำร้ายหัวใจเราตลอดมา จนบางครั้งน้ำตาก็ไหล ใช่ ถ้าเลือกได้ เราคงไม่อยากร้องไห้ ไม่ว่ากับเรื่องอะไรทั้งนั้น ถึงอย่างนั้น ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นและมีอยู่บนโลกใบนี้ ก็ล้วนเกิดขึ้นมาด้วยเหตุผลบางประการ เราเชื่อว่า น้ำตาก็เช่นกัน น้ำตาอาจเป็นคำพูดของคนที่ไม่อาจพูดระบายออกมาได้ เป็นการแสดงออกทางความรู้สึกของถ้อยคำเป็นล้านที่เราเก็บไว้ในใจ และในวันที่เรารู้สึกไม่ไหว ไม่มีอะไรต้องอาย ระบายออกมา ให้น้ำตาได้ทำหน้าที่ของมัน เหมือนที่เราอนุญาตให้หัวใจได้ทำหน้าที่ของตัวเอง ด้วยการรักใครบางคน

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: