อย่ากลัวในสิ่งที่ไม่รู้

ความกลัวเป็นของสากล คนเราทุกคนมีความกลัวด้วยกันทั้งนั้น กลัวเสียใจ กลัวผิดหวัง กลัวความรักไม่เป็นอย่างที่ฝัน เคยมีคนบอกว่า ความกลัวคือผีของโลกความเป็นจริง และมันจะหลอกหลอนเราจนกว่าจะสิ้นลมหายใจ บางคนบอกอีกว่า ไม่มีอะไรในโลกใบนี้อีกแล้ว ที่จะน่ากลัวเท่ากับความกลัว สำหรับหลายๆ คน ความกลัวคือสิ่งที่เราไม่อยากเจอ แต่ในขณะเดียวกัน เราทุกคนต่างก็มีความกลัวเป็นของตัวเอง เราอาจกลัวในสิ่งที่แตกต่างกัน แต่เราต่างมีความกลัวเหมือนกัน เราไม่สามารถที่จะหยุดตัวเองไม่ให้กลัวอะไรเลยได้ เพราะความกลัวเป็นธรรมชาติของมนุษย์อย่างหนึ่ง แต่สิ่งที่ดีที่สุด ที่เราจะทำได้เกี่ยวกับความกลัว คือ การพยายามควบคุมความกลัวนั้น และเราควบคุมความกลัวได้ด้วยการพยายามจำกัดพื้นที่ของความกลัวนั้นให้แคบลง เรื่องบางเรื่องที่เรากลัวเพราะว่า เราเคยเจอหรือผ่านสิ่งที่เลวร้ายกับเรื่องราวเหล่านั้นมา อาจเป็นเรื่องที่เราพอเข้าใจได้ว่า ทำไมเราถึงกลัว และเข้าใจได้ว่า ความกลัวนั้นเป็นความกลัวชนิดที่ควบคุมได้ยาก แต่มีความกลัวแบบหนึ่ง ซึ่งเป็นความกลัวที่คนเราเป็นกันเยอะ ทั้งที่ความกลัวในเรื่องนั้นอาจไม่ได้น่ากลัวมากอย่างที่เราคิด นั่นคือการกลัวในสิ่งที่เราไม่รู้ เรามักกลัวในสิ่งที่เราไม่รู้ โดยเฉพาะสิ่งที่เราไม่รู้จัก หรือสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ความกลัวในสิ่งที่ไม่รู้ มักเกิดขึ้นจากการจินตนาการของเรา ที่เราคิดจินตนาการไปเองว่าจะมีสิ่งที่ไม่ดีเกิดขึ้น ทั้งที่ในความเป็นจริง อาจไม่มีอะไรที่แย่แบบนั้นเลย ไม่เป็นไรหรอกที่เราจะกลัวบ้าง ความกลัวที่พอดีก็ช่วยให้เราไม่ประมาทกับอะไรก็ตาม แต่เราต้องบอกตัวเองด้วยว่า บ่อยครั้งความกลัวนั้นเกิดจากจินตนาการ และเราจะไม่ยอมปล่อยให้จินตนาการเหล่านั้น หยุดไม่ให้เราก้าวเดิน

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: