ในวันที่ความสัมพันธ์จากความรักได้จบลง สิ่งที่เราควรทำไม่ใช่เลิกรัก แต่คือการเรียนรู้ที่จะรักให้เป็น

  เมื่อความรักได้กลายเป็นอดีต บ่อยครั้ง หลังการสิ้นสุดลงของความสัมพันธ์ เราไม่ต่างจากคนที่กำลังวิ่งอยู่ แล้วพบว่า เสียหลักล้มลง ณ นาทีนี้ อย่าว่าแต่จุดหมายปลายทางที่จะก้าวต่อไป แต่แค่การกลับมายืนขึ้นอีกครั้ง ยังดูเป็นเรื่องยาก เราเหมือนคนที่ตกอยู่ท่ามกลางความสับสน และไม่รู้ว่า จะกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้อย่างไร เราจะพยายามหาเหตุผล ว่าเพราะอะไรความรักนั้นถึงได้จบลง เราผิดอะไร และเขาผิดตรงไหน จุดใด คือ สัญญาณเตือนของการสิ้นสุดความสัมพันธ์ ที่เราเองมองข้ามผ่านไป สิ่งใดกันแน่ ที่เปลี่ยนความรักระหว่างคนสองคน กลายเป็นไม่รัก วันเวลาที่ความชื่นใจจากความสัมพันธ์เคยเป็นสิ่งที่ได้รับ กลายเป็นความเจ็บปวดจากความเดียวดายเข้ามาแทนที่ และนั่นเป็นสิ่งที่เราต้องยอมรับ ไม่ว่า เราจะต้องการหรือไม่ แต่เราจะรู้สึกว่า นั่นคือความจริงเดียวที่เราเองไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้ ความจริงที่ว่า จากนี้มีแต่เรา, ไม่มีเขาอีกต่อไป และเราไม่รู้เลยว่า น้ำหนักของความจริงนั้นที่ทับถมเอาไว้ จะทำให้เรากลับมาลุกขึ้นยืนอีกครั้งหนึ่งได้อย่างไร ศรัทธาในความรักที่หายไป เมื่อความรักจบลง สิ่งที่เรารู้สึกแน่นอน คือ เราจะรู้สึกสิ้นศรัทธาในความรัก ความรักสำหรับเรา ไม่ใช่เรื่องราวที่สวยงามอีกต่อไป ไม่ใช่รอยยิ้มที่สดใส ไม่ใช่อ้อมกอดอันอบอุ่น ไม่ใช่คำหวานใดๆ แต่คือความทรงจำที่ปวดร้าว แต่คือความผิดหวัง แต่คือความเสียใจ การผิดหวังในความรักหนึ่งครั้ง อาจเปลี่ยนแปลงความหมายของคำว่ารักของใครหลายคนไปตลอดกาล และไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหน... Continue Reading →

สิ่งที่เราไม่ควรทำหลังจากการทะเลาะกัน

ต่อให้เป็นคู่รักที่คบหากันมานานแค่ไหน ผ่านคืนวันของความสัมพันธ์มาอย่างยาวนานเท่าไหร่ สิ่งที่เราเลี่ยงไม่ได้ คือการทะเลาะกันในวันไม่เข้าใจ อาจเป็นไปได้ที่มีคู่รักบางคู่ที่ไม่เคยทะเลาะกันเลย แต่คู่รักส่วนใหญ่เคยผ่านการทะเลาะมาด้วยกันทั้งนั้น บางคน การทะเลาะกันเหมือนจุดเล็กๆ ในความสัมพันธ์ที่ทำให้รู้จักกันดีขึ้น แต่กับบางคู่ บางคน การทะเลาะกันคือการทำแก้วที่กำลังร้าวให้แตกสลาย เลือกได้คนเราคงไม่อยากทะเลาะกัน แต่บางครั้งต่อให้พยายามถนอมหัวจิตหัวใจแล้ว แต่คนสองคนต่างที่มา ต่างการเลี้ยงดู ย่อมมีต่างทัศนคติ การผิดใจกันในวันที่ไม่ได้ตั้งใจ เลยอาจเป็นเรื่องยากที่จะเลี่ยง สิ่งที่ดีที่สุด หลังจากการทะเลาะกัน คือการพยายามเอาตัวเขาและเราออกจากความรู้สึกขัดแย้งที่อยู่ในหัวใจให้เร็วที่สุด และวิธีการที่ดีที่สุด คือ การหยุดโทษกัน การหยุดหาคนผิด เพราะในคำว่ารัก บางครั้งมันไม่มีคำว่าถูกหรือผิดหรอก มีแต่เราสองคนที่ยังอยากจะก้าวต่อไปในความสัมพันธ์นี้หรือเปล่า ถ้าคำตอบคือใช่ เรายังอยากที่จะก้าวต่อไปในความสัมพันธ์ที่มีกันและกันอยู่ข้างๆ การหยุดหาว่าระหว่างเรากับเขาใครผิด อาจเป็นความคิดที่ถูกที่สุด

จางหายไป

เพราะว่า ความรัก ทำให้เราคิดไปเองว่า บางสิ่งบางอย่าง และบางคน จะอยู่กับเราไปนิจนิรันดร์ เพราะว่า ความรัก ทำให้เราเผลอเข้าใจ ไม่มีทางใดๆ เลย ที่คนสองคนจะแยกออกจากกัน ความรัก ทำให้เรามีความสุขกับการมี และยึดติดกับใครบางคน ทำให้เราหวาดกลัวความโดดเดี่ยว จนรู้สึกว่า การอยู่คนเดียวไม่ต่างอะไรจากความว่างเปล่า ความรักทำให้การยิ้ม หรือการที่จะเศร้าของเรา ขึ้นอยู่กับอีกคนที่เรายกหัวใจให้กับเขา คงเหมือนกับเรา ที่เคยคิดว่า จะมีกันและกันตลอดไป เราจินตนาการถึงการอยู่ร่วมกัน และไม่อาจนึกภาพวันที่เราจะแยกจากกันไปได้ อาจเพราะเราคิดว่า วันนั้นไม่มีทางมาถึง หรืออาจเพราะการคิดถึงเรื่องนั้นปวดร้าวเกินไป แต่ที่สุด เราก็ค่อยๆ ห่างกันไป ค่อยๆ หายจากกันไป เหมือนเสียงกระซิบที่แผ่วเบาจนลืมว่าเคยได้ยิน เหมือนวันที่พระอาทิตย์ค่อยๆ ลับจากขอบฟ้า โดยไม่ทันรู้ตัว ทุกอย่างก็มืดมิด เมื่อวันนั้นมาถึง สิ่งที่เราทำได้ คือการโอบกอดตัวเองด้วยความรักที่เหลืออยู่แม้ในวันที่ทุกอย่างจางหายแต่ความรักในหัวใจจะยังคงอยู่เสมอถึงเวลาที่เราจะใช้ความรักนั้นเพื่อเยียวยาตัวเองด้วยการรักตัวเองจริงๆ สักที

ถ้าถึงเวลาความรักจะลดลงก็อย่าเสียใจ หากเราได้ทำตอนนี้อย่างดีที่สุดแล้ว

สำหรับบางคน ความรักเป็นสิ่งสวยงาม เป็นเรื่องที่น่าชื่นชม ความรักเป็นเรื่องราวที่ทำให้หัวใจผลิบานเหมือนดอกไม้ แต่สำหรับบางคน ความรักเป็นเรื่องน่ากลัว เป็นสิ่งที่เราอยากหลีกหนี และถ้าเป็นไปได้ไม่อยากไปข้องเกี่ยวใดๆ เลย ความรักจะเป็นอย่างไร สวยงามหรือว่าน่ากลัว น่าเดินเข้าหาหรือว่าหลบหนี บางครั้ง เกิดจากสิ่งที่เราได้พบ ได้เจอ และได้ฟัง จากความรัก ทั้งประสบการณ์ของตนเองหรือผู้อื่น ที่ผ่านมา หลายคนเมื่อเจอความรักที่ไม่สมหวังแล้ว ทำให้หัวใจไม่อยากที่จะมีความรักเลย และแม้ยังมีความรักอยู่ แต่พอเจอเรื่องราวรความเศร้าในวันที่ผ่านมา ก็ทำให้กล้าๆ กลัวๆ กับความรักในครั้งปัจจุบัน มีคนบอกว่า ความรักแม้เคยมีมากเท่าไหร่ แต่พอผ่านวันคืนไป ความรักจะมีแต่ลดลงไปได้ทุกวัน และความรักที่ลดลง ทำให้หัวใจเจ็บปวดไม่น้อยกว่าความไม่รักเลย เพราะกลัวว่าความรักจะลดลง บางคนจึงไม่อยากเริ่มต้นความรัก เพราะกลัวว่าความรักจะน้อยลง บางคนจึงไม่อยากให้ใจกับความรักนั้นเต็มที่ ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เว้นแม้กระทั่งความรัก มีเกิดขึ้น และมีหมดไป มีเพิ่มขึ้น และมีลดลง การกลัวว่า วันหนึ่งความรักจะลดลง จนทำให้เราไม่กล้าที่จะรัก อาจทำให้เราพลาดช่วงที่งดงามที่สุดของชีวิตไปก็ได้ เหมือนเวลาซื้อดอกไม้ เรารู้ว่า อย่างไรดอกไม้ก็มีวันจะเหี่ยวเฉาร่วงโรยลง แต่เราก็ยังซื้อ เพราะตอนที่ดอกไม้ยังผลิบานนั้นงดงาม เหมือนเวลาที่เรากินของอร่อย เรารู้ว่า อย่างไรอีกไม่นานขนมนั้นก็จะหมดลง แต่เราก็ยังเคี้ยวทุกคำด้วยความอร่อย... Continue Reading →

สิ่งที่เราต่างรู้ดีว่าคนรักกันไม่ควรทำ แต่เราก็ยังทำ

แปลกดีไหม ที่ในความเป็นจริง เรารู้หมดทุกเรื่อง ว่าอะไรควรทำ และอะไรที่ไม่ควรทำ ปัญหาคือ เรารู้แล้ว เราก็ยังไม่ทำในสิ่งที่ควรทำ และยังทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ จริงๆ แล้ว คนเราทุกคนอาจมีความรู้สึกของการเป็นอิสระตั้งแต่กำเนิด ความรู้สึกว่า เราไม่ต้องเอาชีวิตของเราไปผูกกับใครหรือกฎเกณฑ์อะไร แต่เมื่อวันหนึ่งสังคมมาอยู่ร่วมกัน มีกฎเกณฑ์การกระทำ มีแนวปฏิบัติ แม้เราไม่อยากทำ แต่เราก็ต้องทำตามสิ่งที่สังคมคิดว่าเราควรทำ เรามีความเป็นเด็กดื้ออยู่ในใจลึกๆ ของเราทุกคน เด็กดื้อที่ทำให้เราทำอะไรก็ตามที่คนอื่นคิดว่า เราไม่น่าทำ แม้กับในเรื่องของความรัก แม้กับคนที่เรารัก บางครั้งเรารู้ว่า อะไรที่ไม่ควรทำ เราก็ยังทำ จนทำให้อีกคนหนึ่งอดคิดไม่ได้ว่า ลึกๆ แล้ว เราแคร์กันจริงหรือเปล่า หรือเราแคร์ตัวเองมากกว่า สิ่งที่คนรักกันไม่ควรทำ จริงๆ แล้ว มีมากมายหลายข้อ แต่ผมยกขึ้นมาสามข้อ ที่ผมคิดว่า สำคัญที่สุด และเป็นสิ่งที่เราชอบเผลอทำกัน ทั้งที่เราเป็นคนรักกัน คนรักกันไม่ควรพูดจากไม่ดีใส่กัน ข้อนี้เรารู้ดีอยู่แล้วว่า คนรักกันควรพูดจาดีๆ กัน ควรถนอมน้ำใจของกันและกัน แต่เรากลับทำกันตรงกันข้าม ทั้งที่เป็นคนรักกัน พอคบกันไปสักพัก เรากลับชอบพูดจาทำร้ายความรู้สึกของกันและกัน คนรักกันไม่ควรโกหกกัน เรามักคิดว่า เราโกหกกันได้ พูดจาในเรื่องไม่จริงต่อกันได้... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: