บางความฝัน งดงามที่สุด ตอนที่มันไม่ใช่ความจริง

ผมเป็นนักฝัน และผมก็เชื่อว่า ผมไม่ใช่คนเดียวบนโลกนี้ที่เต็มไปด้วยความไฝ่ฝันในชีวิต ลึกๆ แล้ว ผมเชื่อว่า เราส่วนใหญ่มีความเป็นนักฝันอยู่อย่างเต็มเปี่ยม เพราะเรามีสิ่งสำคัญสามสิ่งที่ทำให้เราแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่น คือ จินตนาการ ความหวัง และความรัก และทั้งสามสิ่งนี้เอง คือองค์ประกอบที่สำคัญของสิ่งที่เรียกว่าความฝัน ความฝันมีได้หลายเรื่องราว และมีได้หลายรูปแบบ บางคนฝันเกี่ยวกับชีวิต บางคนฝันเกี่ยวกับหน้าที่การงาน บางคนฝันเกี่ยวกับความรัก แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันของทุกความฝัน คือ มันจะเป็นสิ่งที่งดงามเสมอ เพราะความฝันเกิดจากจินตนาการ ความหวัง และความรัก ซึ่งเป็นสารตั้งต้นในสิ่งที่ดีงาม สิ่งที่ออกมาจากความฝันจึงเป็นสิ่งดีงามเสมอ นอกจากนี้ ยังมีอีกหนึ่งสิ่งที่ความฝันทุกชนิดเหมือนกัน นั่นคือ เรามักฝันถึงสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความจริง หรือไม่ก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับความจริง ความฝันจึงเป็นเรื่องที่สวยงาม แต่ไกลห่างจากความเป็นจริง อาจดูเหมือนการเหมารวม แต่จะปฏิเสธหรือว่า เราต่างเคยมีคนในฝันเมื่อวัยวันหนึ่งด้วยกันทั้งนั้น และบางที ในบางคืน และบางวัน เราก็ยังฝันถึงเขาอยู่ คนที่ทำให้เรารักเขาสุุดจิตสุดใจ คนที่เราฝันว่า วันหนึ่งเขาจะกลายเป็นความรักของเรา แต่หลายครั้ง และหลายหน เมื่อเราได้พบเจอกับสิ่งที่ฝัน หรือได้คบกับคนในฝัน เราจะพบว่า ความฝันกับความจริงเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกันเสมอ อาจเพราะในความฝัน ทุกสิ่งทุกอย่างมักดูสวยงามกว่าความจริง ส่วนในความจริง ไม่มีอะไร และใครที่จะงดงามดีพร้อมไปทั้งหมด... Continue Reading →

หัวใจของตัวเอง คือสิ่งที่เราควรพ่ายแพ้ให้น้อยที่สุด

คนเราทุกคนล้วนเคยผ่านการแข่งขันมาด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าเราจะรู้ตัวหรือไม่ว่ามันคือการแข่งขันก็ตามที และในทุกๆ การแข่งขัน แน่นอนว่า ต้องมีผลแพ้-ชนะ ซึ่งเชื่อเถอะว่า ไม่ใช่ส่วนใหญ่หรอกที่เราจะเป็นผู้ชนะ ผลที่ออกมา มักจะจบลงตรงความพ่ายแพ้ แต่ความพ่ายแพ้ ไม่ว่าการพ่ายแพ้ในเรื่องใดก็ตาม พ่ายแพ้ในเรื่องการเรียน พ่ายแพ้ในการทำงาน พ่ายแพ้ในความสัมพันธ์ ความพ่ายแพ้ถูกทำให้เป็นเรื่องใหญ่เกินจริง เรามักถูกทำให้รู้สึกว่า หากเราพ่ายแพ้ วันนั้นเหมือนวันสิ้นสุดของโลก หากเราพ่ายแพ้ นั่นเท่ากับความล้มเหลวของเรา หากเราพ่ายแพ้ เราแทบจะไม่มีโอกาสได้แก้มือในเรื่องใดๆ ได้อีกเลย ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว ความพ่ายแพ้ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น ความพ่ายแพ้ไม่ได้หมายถึงความล้มเหลวไปเสียทั้งหมด ในมุมหนึ่ง ความพ่ายแพ้ในเรื่องใดก็ตาม คือ บทเรียนหนึ่ง บทเรียนที่สอนให้เราไม่ทำอย่างเดิม บทเรียนที่สอนให้เราไม่เดินบนหนทางเดิม บทเรียนที่สอนให้เราไปฝึกตัวเองกลับมาให้ดีขึ้น นอกจากความพ่ายแพ้ไม่ใช่ความล้มเหลวแล้ว ตรงกันข้าม, ความพ่ายแพ้ควรจะเป็นบันไดหนึ่งก้าว ที่ทำให้เราเป็นคนที่ดีขึ้น แกร่งขึ้น ฉลาดขึ้น และอ่อนโยนกับตัวเองมากขึ้น เมื่อเราได้เรียนรู้ความธรรมดาของความพ่ายแพ้นั้น ถึงอย่างนั้น ก็มีความพ่ายแพ้บางอย่าง ที่เราควรพลาดพลั้งให้น้อยที่สุด และเมื่อเราพลาดพลั้งพ่ายแพ้ไปแล้ว เราควรจะเรียนจากบทเรียนที่ผ่านมาให้ดีที่สุด เพื่อที่จะไม่ต้องพบเจอบทเรียนเดิมอีกต่อไป นั่นคือ ความพ่ายแพ้ต่อหัวใจตัวเอง ในการแข่งขันอื่น เราสู้กับคนอื่น มันมีปัจจัยมากมาย เรื่องของความสิ่งแวดล้อม ความถนัด... Continue Reading →

อย่ากลัวในสิ่งที่ไม่รู้

ความกลัวเป็นของสากล คนเราทุกคนมีความกลัวด้วยกันทั้งนั้น กลัวเสียใจ กลัวผิดหวัง กลัวความรักไม่เป็นอย่างที่ฝัน เคยมีคนบอกว่า ความกลัวคือผีของโลกความเป็นจริง และมันจะหลอกหลอนเราจนกว่าจะสิ้นลมหายใจ บางคนบอกอีกว่า ไม่มีอะไรในโลกใบนี้อีกแล้ว ที่จะน่ากลัวเท่ากับความกลัว สำหรับหลายๆ คน ความกลัวคือสิ่งที่เราไม่อยากเจอ แต่ในขณะเดียวกัน เราทุกคนต่างก็มีความกลัวเป็นของตัวเอง เราอาจกลัวในสิ่งที่แตกต่างกัน แต่เราต่างมีความกลัวเหมือนกัน เราไม่สามารถที่จะหยุดตัวเองไม่ให้กลัวอะไรเลยได้ เพราะความกลัวเป็นธรรมชาติของมนุษย์อย่างหนึ่ง แต่สิ่งที่ดีที่สุด ที่เราจะทำได้เกี่ยวกับความกลัว คือ การพยายามควบคุมความกลัวนั้น และเราควบคุมความกลัวได้ด้วยการพยายามจำกัดพื้นที่ของความกลัวนั้นให้แคบลง เรื่องบางเรื่องที่เรากลัวเพราะว่า เราเคยเจอหรือผ่านสิ่งที่เลวร้ายกับเรื่องราวเหล่านั้นมา อาจเป็นเรื่องที่เราพอเข้าใจได้ว่า ทำไมเราถึงกลัว และเข้าใจได้ว่า ความกลัวนั้นเป็นความกลัวชนิดที่ควบคุมได้ยาก แต่มีความกลัวแบบหนึ่ง ซึ่งเป็นความกลัวที่คนเราเป็นกันเยอะ ทั้งที่ความกลัวในเรื่องนั้นอาจไม่ได้น่ากลัวมากอย่างที่เราคิด นั่นคือการกลัวในสิ่งที่เราไม่รู้ เรามักกลัวในสิ่งที่เราไม่รู้ โดยเฉพาะสิ่งที่เราไม่รู้จัก หรือสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ความกลัวในสิ่งที่ไม่รู้ มักเกิดขึ้นจากการจินตนาการของเรา ที่เราคิดจินตนาการไปเองว่าจะมีสิ่งที่ไม่ดีเกิดขึ้น ทั้งที่ในความเป็นจริง อาจไม่มีอะไรที่แย่แบบนั้นเลย ไม่เป็นไรหรอกที่เราจะกลัวบ้าง ความกลัวที่พอดีก็ช่วยให้เราไม่ประมาทกับอะไรก็ตาม แต่เราต้องบอกตัวเองด้วยว่า บ่อยครั้งความกลัวนั้นเกิดจากจินตนาการ และเราจะไม่ยอมปล่อยให้จินตนาการเหล่านั้น หยุดไม่ให้เราก้าวเดิน

เราอาจต้องพบความพ่ายแพ้นับครั้งไม่ถ้วน เพื่อจะพบชัยชนะที่ยิ่งใหญ่เพียงหนึ่งครั้ง

แพ้ - ชนะ เป็นของคู่กันเสมอ ในทุกการแข่งขัน ไม่มีการแข่งขันใด ที่มีแต่ผู้แพ้ หรือมีแต่ผู้ชนะ ต้องมีทั้งผู้แพ้ และผู้ชนะในทุกๆ ครั้ง ประเด็นคือ เมื่อผู้แพ้อาจมีจำนวนมากมาย แต่ผู้ชนะในแต่ละครั้ง มีได้แค่คนเดียว ชีวิตของเรา จึงอาจตกเป็นผู้พ่ายแพ้มากกว่าผู้ชนะ ในชีวิตเรา บางครั้ง มันคือการแข่งขันอย่างไม่น่าเชื่อ แข่งขันเพื่อจะเข้าเรียนในสถานศึกษาที่ต้องการ แข่งขันเพื่อเข้าไปอยู่ในหัวใจใครสักคน แข่งขันเพื่อให้ได้รับการยอมรับหน้าที่การงาน แข่งขัน แข่งขัน และแข่งขัน โดยไม่รู้ตัว ชีวิตของเราอยู่กับการแข่งขันมากกว่าที่เราจะคาดคิด และบ่อยครั้ง ในการแข่งขันนั้น เราต้องตกเป็นผู้พ่ายแพ้ แน่ล่ะว่า เมื่อเราเป็นผู้พ่ายแพ้ เราอดไม่ได้หรอก ที่จะรู้สึกเสียใจ เราอดไม่ได้หรอก ที่จะคิดลดทอนคุณค่าของตัวเองลงจากความพ่ายแพ้ครั้งนั้น ทั้งที่จริงๆ แล้ว หากคิดดูให้ดี คนเราอาจพ่ายแพ้ มานับครั้งไม่ถ้วน เพื่อที่จะอดทนสู้ต่อ จนพบกับชัยชนะอันยิ่งใหญ่แค่สักหนึ่งครั้ง เป็นชัยชนะที่ทำให้เราเกิดความรัก ความภาคภูมิใจ และการเคารพในหัวจิตหัวใจของตัวเราเอง แบบที่ไม่มีวันที่คนอื่นใดจะพรากความรู้สึกนั้นไปจากเราได้ ไม่ว่านับจากนี้ เราจะต้องพ่ายแพ้อีกสักกี่ครั้ง และบ่อยครั้ง ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่นั้นไม่ใช่อะไร แต่คือการได้ชนะหัวใจของตัวเราเอง

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: